Thursday, February 28, 2013

Asscher's Participatiecontract, ChristenUnie 'Niet Tegen'

Na de Tweede Kamer verkiezingen van januari 2003 waarbij de ChristenUnie drie kamerzetels won, werd voormalig kamerlid Eimert van Middelkoop in maart door de redactie van De Reformatie in de gelegenheid gesteld om zijn mening over Islam en multiculturalisme te geven (in een interview uit 2008 zegt van Middelkoop over zijn periode na het kamerlidmaatschap 'ik las veel, met name over islam en integratie'). Trouw geeft daarvan de volgende summiere weergave:
'In een artikel in De Reformatie zette hij zich schrap tegen het multiculturalisme. Dat ideaal pakt goed uit voor christenen en joden, maar niet voor de islam betoogde hij. Multiculturalisme 'vooronderstelt een aanvaarding van de waarde van de rechtsstaat, zoals beginselen van de scheiding van kerk en staat, de gelijkheid van man en vrouw, de meerderheidsregel bij politieke besluitvorming en het onderscheid tussen het publieke en het privé-domein. Welnu, met al deze beginselen staat de islam op gespannen voet.'
'In de westerse cultuurgeschiedenis is met hulp van het christelijke denken de idee van een rechtsstaat ontwikkeld: de opvatting dat eenieder gelijkelijk gehoorzaam dient te zijn aan wetten die het samenleven ordenen en vrijheid waarborgen. Die idee is vreemd aan het islamitische denken.'
,,Hier past geen dialoog meer, maar slechts een onomwonden belijden van de kerk''.
Zonder de hele redenering te willen narekenen (het komt niet erg gereformeerd over) wordt hier in ieder geval de Islam als gevaar voor de rechtsstaat neergezet. Een aantal jaren later kregen we daar de variant samenwerking met PVV als gevaar voor de rechtsstaat bij. Eerste Kamerlid Egbert Schuurman schreef daarover in 2010:
'Overigens: er zijn in ons land al lange tijd grote problemen met immigratie, integratie, veiligheid, zorg om en voor het leven. Dat deze zaken niet altijd voldoende krachtig werden aangepakt  is al een uiting van de reeds bestaande verzwakking van de rechtsstaat. Met de gedoogsteun van Wilders van een nieuw kabinet boeren we met betrekking tot de rechtsstaat nog verder achteruit. De weg waarlangs zo’n kabinet tot stand komt,  maakt duidelijk dat macht het weer gewonnen heeft van recht.'
Verwarrend allemaal. Jan Dirk Snel schreef eens een heldere blogpost over de rechtsstaatsgedachte waarin hij zei:
'Kern van de rechtsstaatgedachte is de bescherming van de burger tegenover de overheid, die aan het recht is gebonden.'
Op 20 februari j.l. lazen we in de krant dat minister Lodewijk Asscher, verantwoordelijk voor 'integratie' zijn Agenda Integratie naar de kamer gestuurd had waarin hij voorstelt:
'iedereen uit een ander land die zich inschrijft in een Nederlandse gemeente moet voortaan een participatiecontract tekenen. Daarmee onderschrijven nieuwkomers de Nederlandse grondrechten en de rechtsstaat. Het gaat ook om migranten uit de Europese Unie, Turkije en de Antillen, die geen inburgeringsexamen hoeven te doen.'
Reacties van hoogleraar EU recht Laurence Gormley, hoogleraar Europees Recht aan de Rijksuniversiteit Groningen: ‘contract juridisch onmogelijk': ‘En een minister moet dat gewoon weten.’

Een participatiecontract voor buitenlanders die hier komen wonen en werken is niet mogelijk, zegt socioloog en adviseur van politiek Den Haag, Han Entzinger. Jorrit Rijpma, universitair docent Europees Recht:
"Ik denk dat het vragen van het ondertekenen van een participatiecontract - daar kan ik kort over zijn - gewoon niet toegestaan is onder het Europees recht. Dat mag niet."

Laurence Gormley, hoogleraar Europees Recht aan de Rijksuniversiteit Groningen - See more at: http://www.welingelichtekringen.nl/politiek/152640/asscher-kletst-uit-zijn-nek.html#sthash.DG3I8Et1.dpuf
 Reactie van James Kennedy:
'Nederland is geen doctrinaire waardegemeenschap waarin iedereen hetzelfde belijdt. Deze plannen gaan veel verder dan wat in Amerika gebruikelijk is. Wil je mensen aan je land binden, dan leert de Amerikaanse ervaring dat dit het beste gaat door arbeid, en niet door het ondertekenen van een lijst met culturele en morele waarden van een land.'
De reacties uit de Tweede Kamer:
'Van de oppositiepartijen is alleen de ChristenUnie 'niet tegen' het plan van de PvdA-minister. De rest van de oppositiefracties hoonde het weg. Ze vinden het te vaag, en verwachten niet dat het integratieproblemen oplost. Volgens D66-Kamerlid Steven van Weyenberg is het contract juridisch bovendien niet afdwingbaar voor nieuwkomers uit de EU, de voormalige Antillen en Turkije. Zij hebben door internationale verdragen geen inburgeringsplicht.'
Het AR beginselprogram begint ergens met het artikel over gewetensvrijheid en legt dan direkt de link met Willem van Oranje. Lijkt me toch dat er hier iets wringt.

Tuesday, February 26, 2013

Breaking The Chuck Hagel Filibuster

Breaking The FILIBUSTER


Eighteen Republicans supported moving to a final vote, joining 53 Democrats. The Republicans who supported ending the Hagel filibuster can be fouund via the American Conservative at the roll call blog.

The VOTE:

Just four Republicans crossed the political divide to back Hagel as he won a 58 to 41 vote in America's upper chamber. They were Thad Cochran of Mississippi, Mike Johanns of Nebraska, Richard Shelby from Alabama and Rand Paul from Kentucky.


What this says about the internal dynamics of the Republican party concerning foreign policy read my previous post on the Chuck Hagel confirmation battle 'James Inhofe marginalising himself and his agenda'.

updates:

Peter Weber has a collection of what people thought about this.

Read also Ross Douthat's analysis.

Our Missionary Citizenship (Re)defined

All free men, wherever they may live, are citizens of Berlin, and, therefore, as a free man, I take pride in the words "Ich bin ein Berliner." - John F. Kennedy
Christian Democrats are often associated with the idea that the community is a 'key moral actor'. But you can easily find Dutch neocalvinists that reject this idea. These neocalvinists put Christian Democracy squarely in the camp of those that view 'the individual and not the community or state, as the key international moral actor'. Dutch theologian Klaas Schilder makes this case here. But this seems mostly forgotten. Mark Kerstens writes for example in a recent paper on the Relationship between R2P and the International Criminal Court:
'both liberalism and cosmpolitanism view the individual and not the community or state, as the key international moral actor and, as Molly Cochran claims, place moral value on individual autonomy, attributing 'to the individual a capacity to choose one's life, unencumbered by social attachments.'
While the speech 'Ich bin ein Berliner' by US President John F. Kennedy in Berlin in 1963, which early on explained the heart of the EU project, emphasizes the role of the individual it obviously has a Christian Democratic flavor to it (allthough Robert Cooper,  Counsellor in the European External Action Service, might not notice it.) The speech reminds us of De Civitate Dei. The reference to the Apostle Paul is clear when Kennedy states 'two thousand years ago the proudest boast was Civis Romanus sum'. Offcourse a reference to Apostle Paul's 'missionary citizenship' which permeates EU jurisprudence concerning free movement and EU citizenship:
"Like in the Roman empire now every citizen of an EU-memberstate, from Lissabon to Bukarest, can hold up his juridical status as citizen of the EU and tell the national authorities: Civis europaeus sum!"
When Robert Cooper, in a recent interview, says 'Conflict is the natural condition of mankind but natural conditions can be overcome by institutions' he summarizes the famous book 'Leviathan' in which Thomas Hobbes sets out his  doctrine of the foundation of states and legitimate governments (originating social contract theory):
'Leviathan was written during the English Civil War; much of the book is occupied with demonstrating the necessity of a strong central authority to avoid the evil of discord and civil war.'
The book 'Alive in Leviathan' by Dutch theologian Ad de Bruijne discusses Oliver O'Donovan's thought on the relationship between faith and politics. Ad de Bruijne mentioned cosmolitanism in a recent symposium on ”Europe,  the end of national churches?' and paraphrased President John F. Kennedy's words: 'a citizen of heaven is loyal to other citizens of heaven, wherever they may live'. In this context he proposes the term missionary citizenship. To get an idea what 'missionary citizenship' means let's listen to what Bart Wallet appreciates in O'Donovan's ideas (bookreview 'Alive in Leviathan' ): 
'He argues that the Church is Israel's outstretched hand to the world. The church collects on  Israel's behalf for the kingdom of God.'
(allthough offcourse the emphasis on Israel betrays Wallet's special focus on Israel and link to pro-Israel lobby groups among Dutch Christians).

It's clear neocalvinists are engaged in the process of (re)defining their 'missionary citizenship'. To get acquainted with this ongoing intriguing process among Dutch neocalvinists you could read for example this sermon by a pastor from Loppersum in Groningen on Acts 28:31 or read the book Ambassadors in Jerusalem by another pastor from a small village in Groningen, the province where the influential  neocalvinist theologian Helenius de Cock and journalist (and ARP representative) Albertus Zijlstra were born.

Saturday, February 23, 2013

James Inhofe Marginalising Himself & His Agenda


On thursday 15 Republican Senators tell Obama to withdraw Chuck Hagel's nomination. The Same day Republican Senator James Inhofe writes a letter claiming
'I know the Senate has traditionally deferred to the President on Cabinet nominations. However, our nation is at war.'
The White House did not react to James Inhofe's letter (at least I didn't see anything), but reacted to the letter by the 15:
"This waste of time is not just meaningless political posturing—because we firmly believe that Sen. Hagel will be confirmed—but the waste of time is of consequence,"
However, on friday Senator Bob Corker, Ranking Republican on the Senate Foreign Relations Committee, said this:
"I am leaning against supporting him. I'm not planning to filibuster him; I think we should have an up-or-down vote on him. But I am leaning against supporting him at this point, and I'll make the decision next week."
A polite rejection of James Inhofe's lobbying. The 15 Sentors that signed the letter are:
'Rubio and Cornyn, Republican Sens. James Inhofe, Lindsey Graham, Roger Wicker, David Vitter, Ted Cruz, Mike Lee, Pat Toomey, Dan Coats, Ron Johnson, James Risch, John Barrasso, Tom Coburn and Tim Scott'
Note that Marco Rubio, Mike Lee, Ted Cruz and Pat Toomey are on that list, but that Rand Paul is not. Ross Douthat wrote in 2011 in his excellent blogpost 'Rand and Rubio':
'Among conservatism’s foreign policy elite, Rubio’s worldview commands more support. But in the grass roots, it’s a different story.'
How things have changed since.

Additional information on how this is moving forward can be found in this excellent article, which adds:
'Republican leader Bob Dole, a decorated World War II veteran, issued a statement Thursday saying, "Hagel's wisdom and courage make him uniquely qualified to be secretary of defense and lead the men and women of our armed forces. Chuck Hagel will be an exceptional leader at an important time.'
Politico added this sunday 'Chuck Hagel appears poised to finally put his bruising confirmation battle behind him this week'


Thursday, February 21, 2013

Growing The EU Organically

At the end of a recent interview with Daniel Fiott on the European Geostrategy blog Robert Cooper, who is a Counsellor in the European External Action Service, claims building institutions has been the essence of the EU project and quotes Thomas Hobbes:

'Conflict is the natural condition of mankind but natural conditions can be overcome by institutions. In the world of states, institutions that can play this role are hard to construct since states are powerful and jealous. In Europe, following the tragedies of the first half of the twentieth century, and thanks to the imagination and courage of men such as Monnet and Schuman, and to far-sighted American policies, we have succeeded in doing this.'
And subsequently heaves the sigh:
'The weakness of the European Union – and it sometimes seems very weak – is that it is an enlightenment project. The same applies to the Euro. We need to find ways of growing more organically.'
As I have argued in my blogpost 'I am a European blogger', the organic characteristics of the EU project, as I see it, are often overlooked, but might well be much more powerfull then we think.

Monday, February 18, 2013

Is Kivu War Sign of Massive Strategic Failure?

September 13th 2012 BBC's Stephen Sackur asked DRC's Minister of foreign affairs, Raymond Tshibanda, whether his words at the United Nations that 'eastern Congo is back in a state of war' is a sign of 'strategic failure'. His answer was (@14:40):
 'not at all, I don't buy that, when you deal with another partner you should put some trust in the other party to some extent. Are you telling me we should not put some trust in what we are doing in the region? We did it with Rwanda, we did it with Uganda, we did it with Burundi. We don't have problems with Uganda or Burundi.'
An interesting exchange. Was the Congolese government unaware of Rwanda's effort to 'replicate the 1990 formula' as Milton Allimadi summarized RPF's strategy in his recent excellent blogpost: 'With M23 In Congo, Kagame And Museveni Duplicate Blueprint That Installed RPF In Rwanda Power'.

Michel Till of the Rift Valley Institute wrote two weeks ago that the resolution of the CNDP (problem) demonstrated that the Rwandan government can play a productive role if it brings (them) benefits

But did Rwanda play a productive role in resolving the CNDP problem in 2008/2009? When you look back it's hard to see any evidence for that claim. After exagerating the FDLR threat, supporting CNDP from it's territory & having budget aid cut by the Netherlands and Sweden, Paul Kagame still refused to outright condemn this rebellion against DRC's elected government sending, through Louis Michel, this message to Laurent Nkunda in december 2008:
"When a leader defends a just cause, that is legitimate, if he defends his own cause, he is an everyday warlord".
The visit to Kigali by U.S. Assistant Secretary of State for African Affairs, Jendayi Frazer, november first 2008 marked the end of the CNDP crisis. In return for his cooperation (not taking Goma) Paul Kagame obtained joint operations against the FDLR together with the Congolese army & the march 23 2009 peace deal between CNDP & Kabila. Rwanda also succeeded in making Jendayi Frazer contradict the statement issued by the US government that it had evidence that Rwanda supports the rebel National Congress for the Defence of the People (CNDP) of Major General Laurent Nkunda.

The deal was/is seen by Congolese as a slap in the face, a humiliation. Vital Kamerhe, president of the National Assembly, questioned president Joseph Kabila and his party PPRD over the joint operations by the Congolese army (FARDC) and the Rwandan army (RDF) that allowed deployment of several thousand Rwandan troops in the Congo without informing the parliament. Kamerhe released a statement january 21st 2009 to Radio Okapi expressing his disappointment for this joint military operation 'in violation of the Congolese constitution'. To this day the 2009 deal reinforces the idea among segments of the Congolese people that Congo's president is a weak marionette of Rwanda or the West, or of both.The Rwandan Patriotic Front had once again demonstrated the effectiveness of Mao's guerrilla warfare strategy of ta ta t'an t'an (fight fight talk talk).

This strategy was 'succesfully' employed by the Vietcong in the sixties and by the Rwandan Patriotic Front (RPF) from 1990 to 1994 as well. It is common knowledge that, just as the Chinese during the Korean war & the VietCong during the Vietnam war, the RPF used negotiations, not to work towards peace, but to gain credibility & weaken Rwanda's president Habyarimana. In january 1992 Paul Kagame (with two assistents) was received at Quai d’Orsay by Paul Dijoud, director of African affairs and by Jean-Christophe Mitterrand, advisor for African affairs at the Elysée. Thus France inadvertently helped these revolutionaries create a path to legitimacy for their 'struggle'. Bob Flatten, who was the US Ambassador to Rwanda from 1990-1993, witnessed this treacherous RPF strategy at work at the Arusha accords process. It was Bob Flatten who opened Peter Erlinder's eyes to this 'deeper story on Rwanda'.

The DRC government knows it's dealing with a very dangerous and treacherous ennemy and is doing everything it can to avoid falling into the trap of  RPF's ta ta t'an t'an strategy. What is more, a consensus in the international community has emerged: creating a path to legitimacy for m23 is extremely dangerous. The efforts by the POLE institute to create this path to legitimacy for m23 by attempting to discredit the expert report ,by opposing the neutral force (note that POLE did not oppose joint military operations against FDLR in 2008/2009), arguing in favor of a ceasefire between m23 and the Congolese government and distorting Raymond Tshibanda's crystal clear position in the Kampala negotiations, failed. With the exception of Germany's minister for Economic Cooperation and Development, Dirk Niebel (a small success for the institute that originated in Germany?) diplomats from the US, Europe and Africa are focused not just on finding 'a political solution' but also on fighting the effort to undermine the authority of the Congolese state.

January 24th the U.S. Treasury Department placed sanctions on Jean-Marie Runiga Rugerero, the leader of the M23 political wing explicitly condemning his demands to Kabila's resignation and dissolution of the national assembly. February 6th the UK government decided it would not resume budgetsupport to Rwanda while it had, among other things, failed to 'publicly condemn the m23 group'.

When rumours of talks between m23 representatives Roger Lumbala, Deogracias Bugera and Antipas Mbusa Nyamwisi with high level officials in Pretoria emerged on january 30th, these were immediately dismissed by an anonymous Congolese official:
'I don't think South Africa is going to play like that with us'
The three Congolese m23 representatives were in fact spotted in South Africa, but talks seem not to have taken place. And sure enough, five days later South Africa arrests 19 suspected Congolese rebels 'plotting a coup'. The same day African Union's Secretary General Nkosazana Dlamini-Zuma welcomed the arrest of these 19 Congo rebels in South Africa: 
 "If they are coup-plotters, its good that they are arrested"

The next day, february 6th, m23 and DRC's government sign the agreement on the point relating to the review of the 2009 agreement.

February 14th one of six DRC experts that remained in Kampala, François Mwamba, issued the following statement on behalf of the Congolese government:
'we have completed our mission and  now we expect m23 to end it's military activitities'


   

Monday, February 11, 2013

Christelijke Politiek, Reformatorische Wijsbegeerte & Gods Geboden

In plaats van ons blind te staren op de titel  'Henk van den Belt: theoloog als linkerspits' ( of deze aan te grijpen om je van de inhoud te ontdoen?), lijkt het me vooral interessant om de uitspraak over Gods geboden van Henk van den Belt te plaatsen in de bredere discussie die hierover al jaren voortwoedt:

'Hij voelt zich voluit SGP'er als het gaat om het 'theocratisch verlangen', een maatschappij die is geordend naar Gods geboden. 'Maar theocratie is geen regeringsvorm. Je kunt niet de democratie afschaffen en de theocratie invoeren. Als je letterlijk wilt toepassen wat Guido de Brès in de Nederlandse Geloofsbelijdenis allemaal heeft verwoord, krijg je gauw kortsluiting. Ik interpreteer artikel 36, over het ambt van de overheid, vanuit artikel 37, over het laatste oordeel. De Brès vroeg niet om een getto, hij herinnerde de overheid aan haar positie onder de koning der koningen.'

Luisteren we bijvoorbeeld naar Roel Kuiper, in reactie op een artikel van Ad de Bruijne uit 2009:
"Hij (Ad de Bruijne) suggereert dat christelijke politiek zich daarom moet instellen op het compromis, moet afzien van grootse idealen, geen algemeen beroep moet doen op Gods geboden en scheppingsstructuren"
Nog een voorbeeld, Piet Adema in 2007:

'Zelf ben ik opgegroeid met de bijbel en van daaruit probeer ik te denken en te handelen. Ik vind dat de ChristenUnie op een goede manier de leefregels vanuit de bijbel vertaalt in praktische politiek. Op een overtuigende manier moet ik zeggen.'

en in een ander interview luisteren we naar André Rouvoet:
‘Natuurlijk zijn de marges voor christelijke politiek smal.’ Maar hij (André Rouvoet) houdt vast aan zijn idealen. ‘Ik blijf met vrijmoedigheid en met overtuiging ijveren voor de doorwerking van Gods geboden in het overheidsbeleid.’
 En in dat zelfde interview:

Wat is voor u de meest essentiële notie in het gedachtegoed van Reformatorische Wijsbegeerte?
'Fundamenteel voor mij is dat Jezus Heer is van alles, van de hele werkelijkheid. Dat alles onderworpen is aan de heerschappij en zeggenschap van God en dat Christus alle macht heeft op hemel en aarde. Dit vormt het hart van het belijden van de ChristenUnie. En daaruit volgt op het politieke terrein de oproep tot gehoorzaamheid aan Gods geboden en normen; die zijn heilzaam en die dragen bij aan publieke gerechtigheid.’
Over deze Reformatorische Wijsbegeerte zegt Ad de Bruijne (in hetzelfde artikel op Wapenveldonline):
'Maar in de basisvisie baseert de ChristenUnie zich nog steeds op de ‘verouderde theologische wortels’ van de Reformatorische Wijsbegeerte'
Een hele reeks CU kopstukken hebben zich meerdere malen uitgesproken tegen de door Ad de Bruijne voorgestelde herbronning:

 Roel Kuiper  en Gert-Jan Segers in 2009:
'We stellen voorop dat de ChristenUnie behoefte heeft aan theologen die meedenken.'
Meindert Leerling in 2009:
 "Het uitgangspunt is Gods heerschappij over het staatkundig leven. De ChristenUnie is een partij die politiek wil bedrijven naar Bijbelse normen. Het zou een slechte zaak zijn als die koers wordt verlaten. Dat zou het bestaansrecht van de partij direct ondermijnen.”
 André Rouvoet herhaalde de woorden van Meindert Leerling op een partijcongres in 2009:
'Niet herbronnen, niet herhalen, maar hertalen'
De boodschap dat we niet moeten herbronnen wordt door het CU partijkader steeds opnieuw 'herhaald en hertaald', zo ook recent (en in antwoord op een artikel van Jan Schinkelshoek) door de voorzitter van de CU-Jongeren organisatie PerspectieF, Maarten van Ooijen:
'Tot mijn spijt slaan deze strijdbare insiders de plank volledig mis.
Ad de Bruijne deed een heldhaftige pogingen om de discussie over deze herbronning en de verouderde reformatorische wijsbegeerte binnen zijn partij op gang te brengen in de artikelen 'Nederland is ook van Angolezen'


'Toch staan deze moderne gedachten haaks op de Bijbelse grondlijnen die ik hiervoor trok. In deze nationale en soms zelfs nationalistische oriëntatie openbaart zich een vaak niet herkende vorm van secularisatie, die juist orthodoxe christenen nogal eens parten speelt. Daardoor ervaren links en rechts hen helaas te weinig als spelbrekers.'
en 'De ChristenUnie en Jeruzalem':

'Ten diepste val je dan in het zwaard van een klassieke theocratische positie die een directe verbinding legt tussen Christus’ koninkrijk en de politiek van een aardse natiestaat'
In de publicatie 'van de marge naar de macht' worden Paas, Kuiper en de Bruijne ook geciteerd met betrekking tot dit onderwerp.


Tot nu toe lijkt de CU de hete aardappel vooral vooruit te schuiven door ofwel discussie te vermijden, ofwel afleidings manoeuvres.

Saturday, February 9, 2013

Generator in Eternity & Time

'Gods plan like it imposes itself every moment in time on the created things, like it renews itself in calling into existence the created & maintained and controlled things of the temporal life, and thus takes place every moment, or: happens, and is current, in and simultaneously with the facts of historic life.'  K Schilder on sunday 9 HC