Saturday, November 17, 2012

Organische Struktuur in de Bijbel

In zijn bespreking van de structuur van Bavinck's Gereformeerde Dogmatiek stelt N H Gootjes:
'De openbaring groeit niet uit een beginsel, zoals een plant voortkomt uit een zaadkorrel. Er is geen immanente groei. God is de gever van alle openbaring, en Hij voegt daaraan op allerlei manieren toe. De reden voor de onderlinge samenhang van de openbaringsinhoud is niet gelegen in een organisch groeiproces'
De visie van Geerhardus Vos, die N H Gootjes hier bestrijdt, wordt grondig besproken het artikel 'The Structure of he Old Testament' van William Henry Green (leraar van Geerhardus Vos) in the Princeton Review uit 1865 waarin hij schrijft:
'Two extreme and opposite errors must be avoided at the outset, either of which tends to the denial of the existence of any such structure as our inquiry presupposes, and so to make all investigation in this direction unmeaning and superfluous.'
Aan de ene kant heb je degenen die het bestaan van een structuur ontkennen of onbelangrijk achten vanwege het goddelijke karakter (er is geen immanente groei.). Aan de andere kant heb je diegenen die al hun aandacht richten op de menselijke instrumenten die in de productie van de Bijbel betrokken worden, stelt Green. Beide kanten moeten recht gedaan worden. De stelling van Green lijkt veel op datgene dat Klaas Schilder voorstelt in zijn artikel 'licht in de rook' en wat hij later uitwerkt in zijn proefschrift  'Paradoxons des begriffsgeschichte'.

Als je niet uitgaat van de vooronderstelling dat je in de bijbel struktuur kunt ontdekken zul je er ook niet naar op zoek gaan. Een interessante vraag is vervolgens welke invloed dit heeft bij het verklaren van een specifieke bijbeltekst. Ik zal mijn eigen tekstverklaring van Lukas 4:16 eens vergelijken met die van N. H. Gootjes.

William Henry Green geeft de volgende uiterst heldere samenvatting van zijn opvatting:
'In looking for the evidences of an organic structure in the Scriptures, according to which all its parts are disposed in harmonious unity, and each part stands in a definite and intelligible relation to every other as well as to the grand design  of the whole,  we shall be obliged to group and classify the particulars before us, or we shall lose oursevles in the multiplicity of details, and never rise to any clear conception of the whole. Every fact, every institution, every person, every doctrine, every statement of the Bible, has its place and its function in the general plan.'
 

Friday, November 16, 2012

Koert Lindijer's Smear Campaign Against Rwandan Diaspora


Dutch journalist Koert Lindijer was given airtime on Dutch public radio NOS just after the verdict in the case against Rwandan opposition leader Victoire Ingabire Umuhoza. In that interview october 30th he claimed that the Dutch government
 'can be satisfied both because the evidence gathered against her in The Netherlands was used only to build the case of terrorism against her and because the Dutch government is helping to build Rwandan justice.'
 He added that
 'according to western diplomats the process has been reasonably fair, Ingabire had access to her lawyers and she was treated well in prison. These western diplomats do have confidence in the Rwandan justice system.'
The next day, october 31st he wrote an article in Dutch newspaper NRC which likely had the same message that the Rwandan justice system had won with a mild sentence. Not one word about intimidation of witnesses, the comments by President Kagame on the case, the way her lawyer Peter Erlinder was treated.  The unverifiable claim that 'western diplomats' considered it sofar a reasonably fair process could be just as well spin by Dutch diplomacy or a very free interpretation by a biased journalist.

But that Koert Lindijer has a bias against Victoire Ingabire Umuhoza is not unverifiable. Let's take a closer look.November 28th 2008 he claimed the accusations of Rwandan support for Laurent Nkunda were just Congolese seeking a scapegoat:
'Rwanda zal in Congo nog lange tijd als zondebok dienen.'
A week later Rwandan opposition leader Victoire Ingabire Umuhoza wrote, in that same Dutch newspaper NRC, that evidence of Rwandan involvement in supporting Laurent Nkunda did exist. Two weeks later a UN expert report forced the Dutch government to cut budgetsupport to Rwanda. Koert Lindijer was spreading bullshit, Victoire Ingabire Umuhoza was telling the truth.

Three days after Victoire Ingabire Umuhoza's arrest in Kigali, april 21 2010, Koert Lindijer launched a vicious smear campaign against the Rwandan diaspora in the Netherlands. His article was entirely based on 'research' by Rakiya Omaar. Rakiya Omaar's 'research' is paid for by the RPF regime. Lindijer (offcourse) fails to mention this. The individual, Pierre-Claver K., named in the article, was given the opportunity to respond to the allegations april 26 2010. Pierre-Claver K, through his lawyer Jan Hofdijk, sued the organisation African Rights of Rakiya Omaar and the newspaper in which Koert Lindijer wrote the article may 2010. In the ruling in this case the judges decided rectification of Lindijer's original article was not necessary because Pierre-Claver K. was given sufficient opportunity to respond in the article of april 26 2010 (wederhoor).

However, these allegations made by someone who works for the Rwandan government, were aimed not at Pierre-Claver K. but aimed to destroy the reputation of Rwandan opposition party UDF-Inkingi leader Victoire Umuhoza who had been arrested three days prior to this despicable article. The article by Koert Lindijer aimed to create the 'right' environment in which dutch diplomacy could justify their support, as vice-chair of the Rwandan national electoral commission, for rigging elections. The recent NRC article and NOS interview about the verdict in the case against Victoire Ingabire Umuhoza are aimed at creating the 'right' enviroment in which Dutch diplomacy can claim the process was sufficiently fair.

Wednesday, November 14, 2012

Kwaliteit Bewijs Tegen Yvonne Basebya Ntacyobatabara


Door de Kobagaya zaak in de Verenigde Staten staat vast dat het regime in Kigali valse getuigen inzet om Rwandezen in de diaspora veroordeel te krijgen voor genocide. Ook de Nederlandse officieren van justitie en medewerkers van het NIOD mogen dat vaststaand feit niet onder te tafel vegen. Toch doen ze dat. Waarom?

Zo doet de aanklager er bijvoorbeeld alles aan Yvonne Basebya in de pers neer te zetten als bij voorbaat schuldig op basis van getuigen waarvan nog maar zeer de vraag is of deze de waarheid spreken. De aanklager heeft zelfs de rechter zover gekregen Yvonne Basebya een spreekverbod op te leggen. Puur op basis van de stemmingmakerij en een gacaca procesje in Rwanda. Je zou haast denken dat de rechters bevooroordeeld zijn. Dat Yvonne Basebya inmiddels zwijgt in de rechtzaal is dan ook volkomen begrijpelijk. Eigenlijk zou ze het zwijgverbod moeten negeren, ook al riskeert ze dan natuurlijk dat ze terug naar de gevangenis moet zoals Badr Hari. Op mij komt het over alsof de Nederlandse aanklager bang is dat Yvonne Basebya zich wel eens zeer goed zou kunnen verdedigen in een interview. De aanklagers hebben zich inmiddels zo ingegraven tegen Basebya dat het verliezen van de zaak een erekwestie lijkt te zijn geworden. Terwijl de aangeklaagde inmiddels zwijgt, babbelen de aanklagers lustig voort tegen de pers. Bijvoorbeeld tegenover de blogger Bert in Afrika:

'In de theepauze sprak ik even met de vertegenwoordiger van het Openbaar Ministerie en die zij dat er nog veel meer getuigen waren, maar dat er heel veel nog zo aangedaan zijn door de gebeurtenissen van de genocide, dat ze daarom niet officieel zijn verhoord.'
Yvonne Basebya heeft recht op een eerlijk proces waarbij de levensgrote mogelijkheid dat het regime in Kigali hier een leger valse getuigen opgetrommeld heeft nadrukkelijk benoemd en besproken dient te worden. Niet zozeer door haar verdediging, maar door de Nederlandse openbare aanklagers. Hester van Bruggen en haar collegae zullen aannemelijk moeten maken dat ze rekening houden met de specifieke Rwandese context. Een context van een moorddadig regime dat politieke tegenstanders uitschakelt zowel in binnen en buitenland. Een regime waarvan we weten dat ze de genocide inzet om politieke tegenstanders zoals Rusesabagina en Ingabire de pas af te snijden. Een regime dat boeken publiceert van genocide slachtoffers om zo de steun in VS en Europa op peil te houden. Een regime dat de aantijgingen tegen Kobagaya gebruikte als propaganda middel in de aanloop naar de verkiezingen. De vraag naar de timing van de arrestatie zal dus ook door Hester van Bruggen in de pers uitgelegd moeten worden. Tot nu toe heb ik niets gezien dat er op wijst dat deze aanklager er op uit is een eerlijk proces te voeren waarin deze relevante vragen aan bod komen.

Tot nu toe heeft de Nederlandse aanklager a) het regime van Paul Kagame geprezen voor de samenwerking, b) eigen onderzoek door advocaat van Basebye gesabotteerd en c) haar op alle mogelijke manieren zwart gemaakt in de Nederlandse pers.

We hebben gezien in de Kobagaya zaak hoe de aanklager daar volledig door de mand viel. Tot nu toe blijkt niet dat de Nederlandse aanklager ook maar iets geleerd heeft van die zaak. Er wordt op het sentiment gespeeld, de hutu diaspora wordt zwart gemaakt, het RPF regime wordt de hemel in geprezen en de verdediging van Basebya wordt gesabotteerd.

Een genocide pleger veroordelen is prachtig, maar dan graag wel via een eerlijk proces en niet via een smerige character-assassination campagne waarbij de uitkomst bij voorbaat vaststaat. Vandaag mag het publiek niet in de zaal. Wat echter niet vermeldt wordt is dat het OM ook verzocht heeft dat er geen video in de zijzaal komt. Vraag is of er wel een audio verbinding zal zijn. 
De blogger bwv_ingrid die de zaak bijwoonde schrijft:
'Dus weer een uniek verzoek i.v.m. de externe openbaarheid. Alleen bij hoge uitzonderingen is er geen publieke controle op het rechtsbeleid. Het OM benadrukte dus de rol van het slachtoffer en haar welzijn. Ook voelt deze getuige angst voor de verdachte en haar familie en is zij angstig voor wat er van de kant van de verdachte gaat komen'
Opnieuw een bewuste poging om de sentimentele kaart te spelen en de familie Basebya in een kwaad daglicht te stellen. Het is opmerkelijk dat de rechtbank het spelletje nog steeds blijft meespelen.

Sunday, November 11, 2012

Victoire Ingabire’s family faces her prison sentence in Rwanda

Victoire Ingabire's daughter Raissa Ujeneza, center, wearing
the pink garb of Rwandan prisoners in a demonstration
for her mother, imprisoned Rwandan opposition leader
Victoire Ingabire, and all Rwandan political prisoners.

Read more at San Francisco Bay View, 
http://sfbayview.com/2012/victoire-ingabires-family-faces-her-prison-sentence-in-rwanda/.

Thursday, November 8, 2012

Why Rwanda Day Was Organized In Boston

Retrial in the case against Beatrice Munyenyezi was supposed to start september 10 2012 in Manchester Massachusetts (it didn't). The Rwandan Patriotic Front organized a PR campaign in Massachusetts in september 2012. Paul Kagame visited MIT september 20th & the Rwanda day was organized september 23d.

Consolee Nishimwe wrote a book on the Rwandan genocide, which came out in june 2012, and was used as a PR tool for the ruling regime in Rwanda since. Through PR web the promotional press release was distrubited beginning of september. September 11th the RPF website published an article promoting her book. Consolee Nishimwe attended the RPF event in Boston where she met Louise Mushikiwabo. This week the book is being promoted on Huffington post by Barbara Becker.

Beatrice Munyenyezi's arrest, one day after the assassination of journalist Rugambage in Rwanda, points to a propaganda campaign by the regime that aims to discredit opponents of the regime in the west. The Kobagaya case illustrated how the regime used false accusations to set the stage for Kagame's visits to the US leading up to the 2010 rigged elections. A Kobagaya conviction was supposed to have set the stage for a similar pro-RPF event in Chicago in 2011. Consolee Nishimwe's book is obviously serving the same purpose. This propaganda campaign is coordinated with Friends of Rwanda which is led by the wife of Alexandre Kimenyi.

By organizing the conference in Boston during an ongoing genocide trial in Massachusetts the Rwandan Patriotic Front wanted to use this to it's advantage.

The trial was however rescheduled to a later date.


Monday, November 5, 2012

Obama in Africa: Mauritius, the Chagos Archipelago and the Indian Ocean

Chagossians, banned from their homes since the U.K. gave the U.S. the right to use Diego Garcia for military purposes 48 years ago, protest recently outside Parliament in London. “Britain cleared the archipelago of its inhabitants by 1973, and still claims the rest of the islands – now called the British Indian Ocean Territory (BIOT) – as its own,” observes the Financial Times of London in a Sept. 7, 2012, story. “’It’s one of the worst colonial crimes,’ Paul Bérenger, leader of the opposition MMM (Mauritian Militant Movement) party and a former prime minister, says of the eviction of the archipelago’s original residents.” – Photo: AP

Read more at:  http://sfbayview.com/2012/obama-in-africa-mauritius-the-chagos-archipelago-and-the-indian-ocean/

Thursday, November 1, 2012

Reading New Testament In Context Of Hebrews 12

Marcion's rejection of the Hebrew bible and the God of Israël is the extreme example of a broader debate on the perceived tension between Paul's letters and the gospels, in particular the gospel of Matthew. The supposed tension between Judaïsm and Greek culture.

However, in my view reading for example the gospel of Matthew only through an old testament lense isn't enough to gain understanding of it's internal consistency. Focus on Judaïsm or Gentile cultural influences is nice, but the amazing coherence of the New Testament is often underestimated. The gospel of Matthew should be in the first place read through the lense of the rest of the New Testament, in particular Acts of the Apostles, Hebrews and the revelation to John.

There are numerous structural elements that form the framework of the new testament. One example can be found in the letter to the Hebrews, chapter 12.  This example resolves the tension exploited by people like Marcion by contrasting Mount Sinai & the city of the living God, the heavenly Jerusalem:
 'You have not come to a mountain that can be touched and that is burning with fire; to darkness, gloom and storm; 19 to a trumpet blast or to such a voice speaking words that those who heard it begged that no further word be spoken to them, 20 because they could not bear what was commanded: “If even an animal touches the mountain, it must be stoned to death.”[c] 21 The sight was so terrifying that Moses said, “I am trembling with fear.”[d]
22 But you have come to Mount Zion, to the city of the living God, the heavenly Jerusalem. You have come to thousands upon thousands of angels in joyful assembly, 23 to the church of the firstborn, whose names are written in heaven. You have come to God, the Judge of all, to the spirits of the righteous made perfect, 24 to Jesus the mediator of a new covenant, and to the sprinkled blood that speaks a better word than the blood of Abel.
25 See to it that you do not refuse him who speaks'
Those who claim, like Karl Barth in his commentary on the letter to the Romans, that the Apostle Paul
'As an apostle- and only as an apostle - he stands in no organic relationship with human society as it exists in history; seen from the point of view of human society, he can be regarded only as an exception, rather, as an impossibility.'
refuse to see the numerous obvious examples of internal coherence which form the structural framework of the New Testament.

Jonathan Pennington of SBTU seems to claim the exact opposite in his book  Reading the Gospels Wisely  according to Trevin Wax:
'Pennington deals with the common issue of Gospels-neglect, demonstrated primarily in our tendency to read of the Gospels through the lens of Paul, rather than reading Paul as working from the foundation of the Gospels.'
Contrary to what Pennington claims, reading the gospels in the context of Acts-Revelations isn't gospel neglect but key to understanding them.

Pennington studied with Richard Bauckham. To quickly gain understanding of Richard Bauckham's views we just have to compare his understanding of Paul as Apostle with the sermon on same passage, 2 Corinthians 12:7b by Klaas Schilder.

At first glance there seems to be an enormous difference between the two approaches. Very remarkable, and very interesting.