Thursday, December 27, 2012

Victoire Ingabire's third Christmas behind bars

Rwandan political prisoner Victoire Ingabire's son Riszt Shimwa spoke to a
Dutch television newscaster before Ingabire returned to her native Rwanda
in January 2010.

After Rwandan President Paul Kagame and Ugandan President Yoweri Museveni's M23 militia terrified another 900,000 people into fleeing their homes in the Democratic Republic of the Congo in 2012, Victoire Ingabire spent her third Christmas in Rwanda's 1930 maximum security prison. The 900,000 figure is the estimate of the United Nations High Commissioner for Human Rights.

In 2009, a Dutch television broadcaster asked Victoire's 9-year-old son Riszt - who is now 11 - why his mother was returning to Rwanda.  He responded, "So that there won't be war anymore." Ingabire returned to stand for the presidency against Kagame, but she was not allowed to run and was instead imprisoned, like so many others who threaten Kagame's iron will.

Kagame has been a U.S. ally and "military partner" since he led an invasion of Rwanda from Uganda in 1990 and seized power in the capital Kigali in 1994.

For the audio and transcript of KPFA Radio's Christmas Day report on Ingabire's third Christmas behind bars, see the website of the San Francisco Bay View Newspaper.

Watch the video on the Youtube

Sunday, December 16, 2012

Obama's State Department defends relationship with Rwanda in U.S. Congress

William "Kip" Ward, center left, in gray camouflage, was the first AFRICOM (
U.S. Africa Command) commander.  Seen here with Rwandan Defense Minister James 
Kabarebe, center right, with Rwandan troops in Rwanda.  

The first AFRICOM  (U.S. Africa Command) commander is seen here in Rwanda, with Rwandan National Defense Minister James Kabarebe, whose command of the M23 militia fighting in Congo, has been documented in the latest UN Group of Experts report on the undeclared war known as "the Congo conflict." The Rwandan military is one of the Pentagon's most useful "military partners" on the African continent, but this aspect of the U.S. relationship to Rwanda - and Uganda, another useful Pentagon "military partner" - was not much discussed at the 12.11.2012 House Foreign Affairs Committee hearing.

The hearing was nevertheless important in that it acknowledged the truth of the UN Group of Experts report - that Rwanda and Uganda are not only "behind," but commanding and sending arms and soldiers to the M23 militia in eastern Congo.  For more on this undeclared war, see World Watches as Rwanda and Uganda Violently Assault and Dismember Congo, and more on the Black Star News, the San Francisco Bay View's Africa and the World section, and my website,

To sign a petition to ask UN Ambassador Susan Rice to back targeted sanctions against the top officials in Rwanda and Uganda, see  Susan Rice U.S. Ambassador To United Nations (212) 415-4050: Back UN Sanctions Against Kagame/Museveni for Backing M23 Terrorists

And, tune into KPFA's Morning Mix, with Sabrina Jacobs, from 8:00 to 9:00 A.M.Pacific time, on Monday morning, 12.13.2012.   KPFA 94.1fm-Berkeley, and streaming on the web at, in I-Tunes, and on the new Pacifica Radio Android and I-Phone app.  

Saturday, December 15, 2012

Incarnation Is Not Humiliation

The topic of Seakle Greydanus' dissertation was 'Incarnation & Humiliation' (1903). The background of this topic was a debate between Helenius de Cock and Abraham Kuyper. Kuyper stated that incarnation in itself allready was humiliation. Helenius de Cock stated that this wasn't the case while then Christ would have still been in a humiliated state today, which is incorrect. In his dissertation Seakle Greydanus made the case for Helenius de Cock's position based on lots of material of the Greek church fathers and thus pitted himself over against Abraham Kuyper on this specific issue.

In his bottenburg lectures Klaas Schilder mentions this debate between Helenius de Cock and Abraham Kuyper when he discusses Barth's claim that all that is created, is sinfull. He mentions Greydanus commentary on Philippians 2:6,7 in which he makes same point. Which brings us to 'our heavenly citizenship' introduced by Paul in this same letter. A commentary by a Dutch pastor on a short table prayer touches on the same topic in relation to what John Calvin wrote in book 3 chapter 9 of his Institutions 'the contemplation of the future life'. The prayer.
O Father, who feeds all of life
Crown our table with thy blessing;
Feed and give us to drink  of all this,
Obtained from Your mild hand!
Teach us to avoid excess;
That we behave like we should;
Make us exercise the heavenly (things);
Strengthen our souls by Thy Word!
The short commentary explains how Calvin's contemplation of the future life has two sides. Contempt for the current life (1) which should encourage us to contemplate the heavenly, but (2) should never lead to hatred for the current life. Contempt for current life 'far away from murmuring or impatience', a whole new dimension. Eventually this contemplation of the future life receives the accent of an overriding joy. The earthly life is a gift from God. Contempt for the current life, to which Calvin encourages us, never stands alone. It's only possible when earthly life is compared to the heavenly. Klaas Schilder said in 1932:
We are not allowed to (should not) isolate the "characteristics" of the church (static givens when they would be isolated) from the living, present, current, from heaven to earth coming, daily self-renewing dynamic ACT of the exalted Christ.'
This focus on 'heavenly things', 'our politeuma' (which is in heaven), &  the dynamic ACT of the exalted Chris obviously has a direct link to reformed (antirevolutionary) political engagement.

It's in this specific context that we should read Abraham Kuyper's lecture 'Maranatha' (hugely important speech for the understanding of antirevolutionary politics and the 'antithesis' in neocalvinist politics) and Seakle Greydanus' commentary on the book of revelations in which he focuses on the (according to Greydanus) main theme 'the Lord comes' (Maranatha). It's in this context quite understandable why Klaas Schilder wrote a commentary on 'the revelation of John and the social life'. Professor Ad de Bruijne recently explained the meaning of  Paul's 'politeuma' in the Dutch debate on national churches and international contacts affirming:
"A citizen of heaven is loyal to other citizens of heaven, wherever they may live'
 Or as Lawrence Semel writes:
'Blessed be the God and Father of our Lord Jesus Christ, who has blessed us with every spiritual blessing in the heavenly places in Christ." Here, in this statement, in a nutshell, is the eschatology of the New Testament that Geerhardus Vos wants to help us understand and appreciate.'

Monday, December 10, 2012

Misleading UNDP Case Study Rwanda

Over the last couple of months we witnessed how UNDP has stepped in to defend the RPF regime in Rwanda against it's critics. To judge wether this activism on behalf of UNDP in favor of Rwanda's current regime is justified we can take a look at a background guide sent in by UNDP for the Vancouver Model United Nations 2013. It's 'case study Rwanda' illustrates UNDP's focus on Rwanda. The first phrase of this case study claims:
'To see the powerful effect of empowering women in post conflict situations, look no further than the East African nation of Rwanda'
The arguments provided to back up this claim are found in the following short passage:
'Taditionally, the government was made up of men, and women had a set child-bearing, housewife role. Today, however, women constitute 56% of the parliament, the highest percentage in the world. With this inflated proportion, female members of Parliament are finding it easier to pass legislation relating to gender issues. The UNDP has helped them implement initiatives, such as ways to train new female members of parliament on political processes. They also have the Forum of Rwanda Women Parliamentarians, which helps women run for political office. In 2005 they adopted a five-year Strategic Plan to include equal gender dimensions into policies, laws, programs, and practices. This new policy, together with provisions in the constitution establishing formal structures — such as the National Council of Women — provide means through which women may have a greater say in the formulation of policies that affect their lives.'
Election rigging in Rwanda has been well-documentend. Paul Kagame summarized this effort the day vice-president of Rwandan Greens, André Kagwa Rwisereka, was burried:
 "My job has not been to create an opposition, my job is to create the environment where legitimate things can happen."
Dutch ambassador Frans Makken justified his support for ruthless revolutionaries, disciples of Mao & Che Guevara, in a short interview leading up to the 2010 Presidential elections which he presided as vice-chairman of the Rwandan National Electoral Commission:
"In a country in conflict, you see that socio-economic rights are given more importance than civil and political rights. Why? Because the important thing is that people have something to eat and to drink and are able to offer their children a future. You do not want to endanger that by giving broad democratic rights, that also offer space for militant organizations, including the Hutu rebels responsible for the genocide, who are still active in Congo and in the diaspora in Europe."
So why doesn't UNDP provide socio-economic evidence of the 'powerful effect of empowering women in post conflict situations'. That would be more convincing. A parliament filled with 56% women of a country that isn't interested in democracy is evidence not of empowerment but of a deliberate attempt to mislead a liberal western audience. Even those who agree with Frans Makken that 'civil and political rights should be given less importance in Rwanda' must see the weakness of using a toothless parliament as example of women empowerment.

Efforts to mislead a western audience is a consistent trait of the Rwandan RPF regime's 'ideology'. A good recent example is Anglican bishop John Rucyahana who preaches reconciliation when visiting Christians in the United States while at the same time organising and bankrolling a rebellion in eastern Congo.

Saturday, December 8, 2012

Aloisea Inyumba, a Revolutionary in Central Africa, Has Died

The moment the word got out this thursday morning that Rwanda’s Minister of Gender and Family Promotion, Aloysia Inyumba, had died at the age of fourty-eight, twitter lit up. President Paul Kagame wrote ‘A.Inyumba will be greatly missed & remembered among others for her Liberation and Gender credentials/effort(s)! May her Soul rest in Peace’. UNDP Rwanda director Auke Lootsma wrote: ‘Mourning the loss of Hon. Aloisea Inyumba, a dear friend and great human being who gave all she got to her country. May you rest in peace.’ Director of the Gender Team in the Bureau for Development Policy  of the UNDP, Winnie Byanyima, wife of Ugandan opposition leader Kizza Besigye wrote: ‘We mourn the loss of a dear Sister, one of Rwanda's greatest  patriots, Hon Aloisea Inyumba. A senior member of the RPF, a freedom fighter.’ Zainab Salbi, president of  Washington-based Women for Women international, wrote : ‘Very sad that minister of gender in #Rwanda, Aloysia Inyumba, has passed away today, a wonderful woman who did a lot for Rwandese women.’ Swanee Hunt writes: 'So, so sad to lose one of greatest women in our Women Waging Peace Network' Read about Aloisea Inyumba (in her blogpost 'In Memoriam Aloysia Inyumba'). The EU delegation to Rwanda chimed in: ‘The EU Delegation ‘offers its condolences to the family of H.E. Minister Aloisea Inyumba and to the people of Rwanda. Rest in peace!’  Cindy McCain, wife of 2008 Republican Presidential candidate John McCain,  wrote : ‘It is rare that someone can change your life in such a profound way that you are never the same. Senator Aloisea Inyumba from Rwanda did just that to me.’ She adds on Facebook:
‘The words that came out of Aloisea’s mouth changed me forever. In a few soft, dignified sentences she explained why she has forgiven those who hurt her and her family. Why for the good of Rwanda and mankind, forgiveness was the future not hatred. She forgave these god-forsaken criminals for all they had done and was now working along side them to secure a peaceful existence.
Senator Inyumba and I became friends. I really don’t have that many good friends. She was one. I brought her to the Republican Convention in Minneapolis (in 2008) to salute her strength, courage and commitment to what is good about mankind.’
Ben Affleck  tweets: ‘Deep sadness to lose a friend & hero, the remarkable Aloisea Inyumba, Rwanda’s Minister, Gender & Women in Development’ and links to The New Times article ‘Rwanda: The Passing of an Icon’. Rick Warren tweets : ‘We grieve with Rwanda in the death of our dear friend Minister Aloisea Inyumba. We pray for Dr.Richard and children. #PSFMeetsPresident’. UNICEF Representative to Rwanda, Noala Skinner, is quoted in The NewTimes claiming Aloisea Inyumba was:
 "a friend, an inspiration and full of dignity and a true activist for women & children."
Scott M. Weber, Director-General Interpeace & #YGL of the World Economic Forum , tweets : ‘Very much saddened by the death this morning of Aloysea Inyumba, friend and Board member of our local #Rwanda partner IRDP. #peace’  and adds:‘ Aloysea Inyumba was the first President of the Truth and Reconciliation Commission of #Rwanda. She was a kind and committed person.’ Josh Ruxin, according to his profile a ‘Columbia University expert on development living in Rwanda’, tweeted : ‘Devastated to hear that the great Minister Aloisea Inyumba - fierce advocate for all good things -- is dead’ and ‘Incredible interview with the late Aloisea Inyumba - if you care about gender and human rights, read this:( Michael Fairbanks Interviews CFO of the Revolution)’.

Twitter messages from Rwandans emphasize the role she played in the ‘invincible’ (inkotanyi) revolutionary army (Rwandan Patriotic Front) that rules Rwanda since 1994. Lucy Mbabazi writes: ‘Intwari (comrade) Aloysea Inyumba - R.I.P! There is none like you!’. Yolande Makolo: ‘RPF tribute to Minister Aloisea Inyumba: She will be foreverremembered as an articulate & compelling voice for Rwanda’. @Kamuhinda writes: ‘#InyumbaAloysea Read CFO of theRevolution and Watch (AloiseaInyumba speak at Women@Google 2007) power of conviction grounded in humanity & ideology #RPFInkotanyi‘. @GerardRwandan writes : ‘Re-tweet if you think this 25th Anniversary of @rpfinkotanyi should be dedicated to Late Aloisea Inyumba in respect of her remarkable work.’ The RPF Inkotanyi twitter account @rpfinkotanyi says: ‘We join the nation in mourning a great woman who devoted her life in building the new Rwanda we enjoy today. RPF has lost a great cadre. RIP’. Alex Masereka writes on the Red Pepper blog:
'Inyumba has been a respected senior cadre in the ruling Rwanda Patriotic Front (RPF), and is credited for having played a central role in mobilising for the party’s support during the 1990-94 liberation struggle.'
Rwanda's High Commissioner to South Africa, Vincent Karega, quoted in The New Times, emphasizes this aspect in his eulogy as well:
‘Inyumba shall always be remembered in Rwanda and beyond as a true revolutionary and an extraordinary daughter of our continent Africa.’

Saturday, November 17, 2012

Organische Struktuur in de Bijbel

In zijn bespreking van de structuur van Bavinck's Gereformeerde Dogmatiek stelt N H Gootjes:
'De openbaring groeit niet uit een beginsel, zoals een plant voortkomt uit een zaadkorrel. Er is geen immanente groei. God is de gever van alle openbaring, en Hij voegt daaraan op allerlei manieren toe. De reden voor de onderlinge samenhang van de openbaringsinhoud is niet gelegen in een organisch groeiproces'
De visie van Geerhardus Vos, die N H Gootjes hier bestrijdt, wordt grondig besproken het artikel 'The Structure of he Old Testament' van William Henry Green (leraar van Geerhardus Vos) in the Princeton Review uit 1865 waarin hij schrijft:
'Two extreme and opposite errors must be avoided at the outset, either of which tends to the denial of the existence of any such structure as our inquiry presupposes, and so to make all investigation in this direction unmeaning and superfluous.'
Aan de ene kant heb je degenen die het bestaan van een structuur ontkennen of onbelangrijk achten vanwege het goddelijke karakter (er is geen immanente groei.). Aan de andere kant heb je diegenen die al hun aandacht richten op de menselijke instrumenten die in de productie van de Bijbel betrokken worden, stelt Green. Beide kanten moeten recht gedaan worden. De stelling van Green lijkt veel op datgene dat Klaas Schilder voorstelt in zijn artikel 'licht in de rook' en wat hij later uitwerkt in zijn proefschrift  'Paradoxons des begriffsgeschichte'.

Als je niet uitgaat van de vooronderstelling dat je in de bijbel struktuur kunt ontdekken zul je er ook niet naar op zoek gaan. Een interessante vraag is vervolgens welke invloed dit heeft bij het verklaren van een specifieke bijbeltekst. Ik zal mijn eigen tekstverklaring van Lukas 4:16 eens vergelijken met die van N. H. Gootjes.

William Henry Green geeft de volgende uiterst heldere samenvatting van zijn opvatting:
'In looking for the evidences of an organic structure in the Scriptures, according to which all its parts are disposed in harmonious unity, and each part stands in a definite and intelligible relation to every other as well as to the grand design  of the whole,  we shall be obliged to group and classify the particulars before us, or we shall lose oursevles in the multiplicity of details, and never rise to any clear conception of the whole. Every fact, every institution, every person, every doctrine, every statement of the Bible, has its place and its function in the general plan.'

Friday, November 16, 2012

Koert Lindijer's Smear Campaign Against Rwandan Diaspora

Dutch journalist Koert Lindijer was given airtime on Dutch public radio NOS just after the verdict in the case against Rwandan opposition leader Victoire Ingabire Umuhoza. In that interview october 30th he claimed that the Dutch government
 'can be satisfied both because the evidence gathered against her in The Netherlands was used only to build the case of terrorism against her and because the Dutch government is helping to build Rwandan justice.'
 He added that
 'according to western diplomats the process has been reasonably fair, Ingabire had access to her lawyers and she was treated well in prison. These western diplomats do have confidence in the Rwandan justice system.'
The next day, october 31st he wrote an article in Dutch newspaper NRC which likely had the same message that the Rwandan justice system had won with a mild sentence. Not one word about intimidation of witnesses, the comments by President Kagame on the case, the way her lawyer Peter Erlinder was treated.  The unverifiable claim that 'western diplomats' considered it sofar a reasonably fair process could be just as well spin by Dutch diplomacy or a very free interpretation by a biased journalist.

But that Koert Lindijer has a bias against Victoire Ingabire Umuhoza is not unverifiable. Let's take a closer look.November 28th 2008 he claimed the accusations of Rwandan support for Laurent Nkunda were just Congolese seeking a scapegoat:
'Rwanda zal in Congo nog lange tijd als zondebok dienen.'
A week later Rwandan opposition leader Victoire Ingabire Umuhoza wrote, in that same Dutch newspaper NRC, that evidence of Rwandan involvement in supporting Laurent Nkunda did exist. Two weeks later a UN expert report forced the Dutch government to cut budgetsupport to Rwanda. Koert Lindijer was spreading bullshit, Victoire Ingabire Umuhoza was telling the truth.

Three days after Victoire Ingabire Umuhoza's arrest in Kigali, april 21 2010, Koert Lindijer launched a vicious smear campaign against the Rwandan diaspora in the Netherlands. His article was entirely based on 'research' by Rakiya Omaar. Rakiya Omaar's 'research' is paid for by the RPF regime. Lindijer (of course) fails to mention this. The individual, Pierre-Claver K., named in the article, was given the opportunity to respond to the allegations april 26 2010. Pierre-Claver K, through his lawyer Jan Hofdijk, sued the organisation African Rights of Rakiya Omaar and the newspaper in which Koert Lindijer wrote the article may 2010. In the ruling in this case the judges decided rectification of Lindijer's original article was not necessary because Pierre-Claver K. was given sufficient opportunity to respond in the article of april 26 2010 (wederhoor).

However, these allegations made by someone who works for the Rwandan government, were aimed not at Pierre-Claver K. but aimed to destroy the reputation of Rwandan opposition party UDF-Inkingi leader Victoire Umuhoza who had been arrested three days prior to this despicable article. The article by Koert Lindijer aimed to create the 'right' environment in which dutch diplomacy could justify their support, as vice-chair of the Rwandan national electoral commission, for rigging elections. The recent NRC article and NOS interview about the verdict in the case against Victoire Ingabire Umuhoza are aimed at creating the 'right' enviroment in which Dutch diplomacy can claim the process was sufficiently fair.

Wednesday, November 14, 2012

Kwaliteit Bewijs Tegen Yvonne Basebya Ntacyobatabara

Door de Kobagaya zaak in de Verenigde Staten staat vast dat het regime in Kigali valse getuigen inzet om Rwandezen in de diaspora veroordeel te krijgen voor genocide. Ook de Nederlandse officieren van justitie en medewerkers van het NIOD mogen dat vaststaand feit niet onder te tafel vegen. Toch doen ze dat. Waarom?

Zo doet de aanklager er bijvoorbeeld alles aan Yvonne Basebya in de pers neer te zetten als bij voorbaat schuldig op basis van getuigen waarvan nog maar zeer de vraag is of deze de waarheid spreken. De aanklager heeft zelfs de rechter zover gekregen Yvonne Basebya een spreekverbod op te leggen. Puur op basis van de stemmingmakerij en een gacaca procesje in Rwanda. Je zou haast denken dat de rechters bevooroordeeld zijn. Dat Yvonne Basebya inmiddels zwijgt in de rechtzaal is dan ook volkomen begrijpelijk. Eigenlijk zou ze het zwijgverbod moeten negeren, ook al riskeert ze dan natuurlijk dat ze terug naar de gevangenis moet zoals Badr Hari. Op mij komt het over alsof de Nederlandse aanklager bang is dat Yvonne Basebya zich wel eens zeer goed zou kunnen verdedigen in een interview. De aanklagers hebben zich inmiddels zo ingegraven tegen Basebya dat het verliezen van de zaak een erekwestie lijkt te zijn geworden. Terwijl de aangeklaagde inmiddels zwijgt, babbelen de aanklagers lustig voort tegen de pers. Bijvoorbeeld tegenover de blogger Bert in Afrika:

'In de theepauze sprak ik even met de vertegenwoordiger van het Openbaar Ministerie en die zij dat er nog veel meer getuigen waren, maar dat er heel veel nog zo aangedaan zijn door de gebeurtenissen van de genocide, dat ze daarom niet officieel zijn verhoord.'
Yvonne Basebya heeft recht op een eerlijk proces waarbij de levensgrote mogelijkheid dat het regime in Kigali hier een leger valse getuigen opgetrommeld heeft nadrukkelijk benoemd en besproken dient te worden. Niet zozeer door haar verdediging, maar door de Nederlandse openbare aanklagers. Hester van Bruggen en haar collegae zullen aannemelijk moeten maken dat ze rekening houden met de specifieke Rwandese context. Een context van een moorddadig regime dat politieke tegenstanders uitschakelt zowel in binnen en buitenland. Een regime waarvan we weten dat ze de genocide inzet om politieke tegenstanders zoals Rusesabagina en Ingabire de pas af te snijden. Een regime dat boeken publiceert van genocide slachtoffers om zo de steun in VS en Europa op peil te houden. Een regime dat de aantijgingen tegen Kobagaya gebruikte als propaganda middel in de aanloop naar de verkiezingen. De vraag naar de timing van de arrestatie zal dus ook door Hester van Bruggen in de pers uitgelegd moeten worden. Tot nu toe heb ik niets gezien dat er op wijst dat deze aanklager er op uit is een eerlijk proces te voeren waarin deze relevante vragen aan bod komen.

Tot nu toe heeft de Nederlandse aanklager a) het regime van Paul Kagame geprezen voor de samenwerking, b) eigen onderzoek door advocaat van Basebye gesabotteerd en c) haar op alle mogelijke manieren zwart gemaakt in de Nederlandse pers.

We hebben gezien in de Kobagaya zaak hoe de aanklager daar volledig door de mand viel. Tot nu toe blijkt niet dat de Nederlandse aanklager ook maar iets geleerd heeft van die zaak. Er wordt op het sentiment gespeeld, de hutu diaspora wordt zwart gemaakt, het RPF regime wordt de hemel in geprezen en de verdediging van Basebya wordt gesabotteerd.

Een genocide pleger veroordelen is prachtig, maar dan graag wel via een eerlijk proces en niet via een smerige character-assassination campagne waarbij de uitkomst bij voorbaat vaststaat. Vandaag mag het publiek niet in de zaal. Wat echter niet vermeldt wordt is dat het OM ook verzocht heeft dat er geen video in de zijzaal komt. Vraag is of er wel een audio verbinding zal zijn. 
De blogger bwv_ingrid die de zaak bijwoonde schrijft:
'Dus weer een uniek verzoek i.v.m. de externe openbaarheid. Alleen bij hoge uitzonderingen is er geen publieke controle op het rechtsbeleid. Het OM benadrukte dus de rol van het slachtoffer en haar welzijn. Ook voelt deze getuige angst voor de verdachte en haar familie en is zij angstig voor wat er van de kant van de verdachte gaat komen'
Opnieuw een bewuste poging om de sentimentele kaart te spelen en de familie Basebya in een kwaad daglicht te stellen. Het is opmerkelijk dat de rechtbank het spelletje nog steeds blijft meespelen.

Sunday, November 11, 2012

Victoire Ingabire’s family faces her prison sentence in Rwanda

Victoire Ingabire's daughter Raissa Ujeneza, center, wearing
the pink garb of Rwandan prisoners in a demonstration
for her mother, imprisoned Rwandan opposition leader
Victoire Ingabire, and all Rwandan political prisoners.

Read more at San Francisco Bay View,

Thursday, November 8, 2012

Why Rwanda Day Was Organized In Boston

Retrial in the case against Beatrice Munyenyezi was supposed to start september 10 2012 in Manchester Massachusetts (it didn't). The Rwandan Patriotic Front organized a PR campaign in Massachusetts in september 2012. Paul Kagame visited MIT september 20th & the Rwanda day was organized september 23d.

Consolee Nishimwe wrote a book on the Rwandan genocide, which came out in june 2012, and was used as a PR tool for the ruling regime in Rwanda since. Through PR web the promotional press release was distrubited beginning of september. September 11th the RPF website published an article promoting her book. Consolee Nishimwe attended the RPF event in Boston where she met Louise Mushikiwabo. This week the book is being promoted on Huffington post by Barbara Becker.

Beatrice Munyenyezi's arrest, one day after the assassination of journalist Rugambage in Rwanda, points to a propaganda campaign by the regime that aims to discredit opponents of the regime in the west. The Kobagaya case illustrated how the regime used false accusations to set the stage for Kagame's visits to the US leading up to the 2010 rigged elections. A Kobagaya conviction was supposed to have set the stage for a similar pro-RPF event in Chicago in 2011. Consolee Nishimwe's book is obviously serving the same purpose. This propaganda campaign is coordinated with Friends of Rwanda which is led by the wife of Alexandre Kimenyi.

By organizing the conference in Boston during an ongoing genocide trial in Massachusetts the Rwandan Patriotic Front wanted to use this to it's advantage.

The trial was however rescheduled to a later date.

Monday, November 5, 2012

Obama in Africa: Mauritius, the Chagos Archipelago and the Indian Ocean

Chagossians, banned from their homes since the U.K. gave the U.S. the right to use Diego Garcia for military purposes 48 years ago, protest recently outside Parliament in London. “Britain cleared the archipelago of its inhabitants by 1973, and still claims the rest of the islands – now called the British Indian Ocean Territory (BIOT) – as its own,” observes the Financial Times of London in a Sept. 7, 2012, story. “’It’s one of the worst colonial crimes,’ Paul Bérenger, leader of the opposition MMM (Mauritian Militant Movement) party and a former prime minister, says of the eviction of the archipelago’s original residents.” – Photo: AP

Read more at:

Thursday, November 1, 2012

Reading New Testament In Context Of Hebrews 12

Marcion's rejection of the Hebrew bible and the God of Israël is the extreme example of a broader debate on the perceived tension between Paul's letters and the gospels, in particular the gospel of Matthew. The supposed tension between Judaïsm and Greek culture.

However, in my view reading for example the gospel of Matthew only through an old testament lense isn't enough to gain understanding of it's internal consistency. Focus on Judaïsm or Gentile cultural influences is nice, but the amazing coherence of the New Testament is often underestimated. The gospel of Matthew should be in the first place read through the lense of the rest of the New Testament, in particular Acts of the Apostles, Hebrews and the revelation to John.

There are numerous structural elements that form the framework of the new testament. One example can be found in the letter to the Hebrews, chapter 12.  This example resolves the tension exploited by people like Marcion by contrasting Mount Sinai & the city of the living God, the heavenly Jerusalem:
 'You have not come to a mountain that can be touched and that is burning with fire; to darkness, gloom and storm; 19 to a trumpet blast or to such a voice speaking words that those who heard it begged that no further word be spoken to them, 20 because they could not bear what was commanded: “If even an animal touches the mountain, it must be stoned to death.”[c] 21 The sight was so terrifying that Moses said, “I am trembling with fear.”[d]
22 But you have come to Mount Zion, to the city of the living God, the heavenly Jerusalem. You have come to thousands upon thousands of angels in joyful assembly, 23 to the church of the firstborn, whose names are written in heaven. You have come to God, the Judge of all, to the spirits of the righteous made perfect, 24 to Jesus the mediator of a new covenant, and to the sprinkled blood that speaks a better word than the blood of Abel.
25 See to it that you do not refuse him who speaks'
Those who claim, like Karl Barth in his commentary on the letter to the Romans, that the Apostle Paul
'As an apostle- and only as an apostle - he stands in no organic relationship with human society as it exists in history; seen from the point of view of human society, he can be regarded only as an exception, rather, as an impossibility.'
refuse to see the numerous obvious examples of internal coherence which form the structural framework of the New Testament.

Jonathan Pennington of SBTU seems to claim the exact opposite in his book  Reading the Gospels Wisely  according to Trevin Wax:
'Pennington deals with the common issue of Gospels-neglect, demonstrated primarily in our tendency to read of the Gospels through the lens of Paul, rather than reading Paul as working from the foundation of the Gospels.'
Contrary to what Pennington claims, reading the gospels in the context of Acts-Revelations isn't gospel neglect but key to understanding them.

Pennington studied with Richard Bauckham. To quickly gain understanding of Richard Bauckham's views we just have to compare his understanding of Paul as Apostle with the sermon on same passage, 2 Corinthians 12:7b by Klaas Schilder.

At first glance there seems to be an enormous difference between the two approaches. Very remarkable, and very interesting.

Sunday, October 21, 2012

Victoire Ingabire's lawyer says her trial will not end in Rwanda

Rwandan political prisoner Victoire Ingabire
and her British lawyer Iain Edwards confer in a
Kigali court room.
KPFA Evening News, October 20, 2012 

On Tuesday Reuters broke the news of a 44-page UN Panel of Experts report that Rwandan Defence Minister Jams Kabarebe is commanding the M23 militia in the eastern Democratic Republic of Congo.  The report also accuses Rwanda and Uganda of arming the militia and sending its own troops to help it launch a deadly attack on UN peacekeepers. Three days later, on Friday, a Rwandan court postponed the verdict in the related trial of Rwandan opposition leader Victoire Ingabire for the third time. KPFA spoke to Ingabire's British lawyer Iain Edwards.

Thursday, October 18, 2012

A life sentence for Rwanda's imprisoned opposition leader, Victoire Ingabire?

Imprisoned Rwandan opposition leader Victoire Ingabire, in the Kigali courtroom
that she eventually chose to boycott, saying that she could not get a fair trial in Rwanda.

Just over two years ago, on Oct. 14, 2010, Rwandan police arrested and imprisoned Victoire Ingabire. She’s appeared only in Rwandan courts, in the pink gown and shaved head of Rwandan prisoners ever since.  On Friday, Oct. 19, she may be sentenced to life, for challenging the official history of the Rwanda Genocide, which is legally codified in Rwanda.  

The official history of the genocide is also Rwandan General Paul Kagame's justification for 18 years of military aggression and plunder in the eastern Democratic Republic of the Congo.  He always says  that he is going in after those who committed the genocide in Rwanda. even after six million people have died.

Wednesday, October 17, 2012

De Tragische Ontmaskering van Ad Geelhoed

In de Nederlandse pers werd Ad Geelhoed gedurende zijn leven kritiekloos als de Europese wonderboy neergezet. Denk bijvoorbeeld aan de VPRO interviews waarin hij geïntroduceerd werd als 'gepassioneerd pleitbezorger van de Europese zaak'. Harry van Seumeren noemde hem in 1997 in de volkskrant 'de radicale marktsocialist'. In buitenhof werd hij in 2004 geïntroduceerd met de woorden 'wie Europa zegt, zegt Ad Geelhoed'.

Hij zette zichzelf graag neer als de man die (in tegenstelling tot de domme burger) wél wist hoe Europa werkte. Ook in de aanloop naar de Tweede Kamer verkiezingen van 22 november 2006 zette hij daarom zijn naam onder het artikel in de volkskrant 'Europa is melaats geworden'. Zijn vriend Laurens Jan Brinkhorst schreef in zijn 'in memoriam Ad Geelhoed' in 2007:
'hij zou zeker een bijtend commentaar hebben geschreven over het gebrek aan politieke moed en standvastigheid van een regering bij het verdedigen van fundamentele zaken in Europees verband. Zo zei hij een jaar geleden, dat 'Nederland zich als een Calimero met een slecht geweten gedroeg', na de afwijzing van de Europese grondwet in 2005. Hij vond het 'verbijsterend' hoe de Nederlandse regering in gebreke bleef het grote belang van Europa over het voetlicht te brengen en er zo aan meehielp dat Europa 'gemakkelijk kon uitgroeien tot zondebok van alle ongemakken die ons teisteren'.'
Olivier Vandersnickt maakt echter duidelijk in zijn excellente masterproef uit 2008/2009 'Het Europese burgerschap in de recent jurisprudentie van het Hof van Justitie: van Singh tot Metock' dat Ad Geelhoed zich in zijn tijd als Advocaat Generaal bij het Europese Hof in Luxemburg vooral dienstbaar maakte als dienstknecht van het xenophoob populisme dat sinds 9/11 overal om zich heen greep in Europa.

De Akrich zaak werd aangegrepen (27 februari 2003) om de aanval in te zetten op de fundamentele vrijheden van elke Europese burger. Hoewel het Hof in Luxemburg de redenering van Ad Geelhoed op uiterst beleefde en behoedzame wijze naar de prullebak verwees (23 september 2003), deed zeloot Geelhoed alsof zijn neus bloede in zijn conclusies van 27 april 2006 in de zaak Jia. Nederland had in haar enthousiasme inmiddels al vergaande conclusies getrokken uit de zaak Akrich en op 13 juli 2005 préjudiciele vragen gesteld in de zaak Rachel Eind. Op 9 januari 2007 wees het Hof in de uitspraak Jia de mening van Geelhoed op beleefde maar toch al iets meer duidelijke wijze de deur.

Op 5 juli 2007 zet Advocaat Generaal P. Mengozzi in zijn conclusies in de zaak Rachel Eind een punt achter de discussie en verwijst Ad Geelhoed's lulkoek definitief naar de prullebak:
'Voor de beantwoording van vraag 1, sub a en b, maakt het geen verschil dat de burger van het derde land voorafgaand aan het verblijf in de gastlidstaat geen recht van verblijf op grond van het nationale recht had in de lidstaat waarvan de werknemer de nationaliteit bezit.'
Zeloot Ad Geelhoed kon helaas niet meer meemaken hoe op 11 december 2007 zijn jarenlange kruistocht uiteindelijk uitmondde in een ontluisterende ontmaskering door het Hof van Luxemburg met het korte zinnetje in punt 34:
'Deze zienswijze kan niet worden aanvaard.'
Na jarenlang moedwillig de jurisprudentie van het Hof in de zaak Akrich en Jia niet te hebben willen begrijpen wordt hier immers elk misverstand de pas afgesneden. Samantha Currie merkte dan ook in haar artikel 'Accelerated justice or a step too far? Residence Rights of non EU-family members and the EU court's Ruling in Metock ' in de European Law Review (2009) volkomen terecht op dat het Akrich en Metock arrest eigenlijk niet zoveel van elkaar verschillen.

Advocaat Generaal Poiares Maduro verwijst op 11 juni 2008 in zijn conclusies in de zaak Metock naar de manier waarop het Hof zelf de Akrich uitspraak had geduid in het Arrest Jia (gepubliceerd op 9 januari 2007):
'Overigens heeft het Hof in het arrest Jia zelf uitdrukkelijk de in het arrest Akrich gestelde voorwaarde van voorafgaand legaal verblijf in verband gebracht met de bijzondere feitelijke context van het hoofdgeding'
Ad Geelhoed koos er dus doelbewust voor om, in zijn conclusies in de zaak Jia (27 april 2006), de beleefde en behoedzame terechtwijzing van het Hof in het arrest Akrich te negeren. Het arrest Metock zorgt ervoor dat we 'technocraat' Ad Geelhoed zullen herinneren niet zozeer als een pragmaticus die, zoals Laurens Jan Brinkhorst in 2007 debiteerde, de soevereiniteit van de lidstaten probeerde te bewaken, maar als de zeloot die de beleefde en behoedzame uitspraak van het Hof in de zaak Akrich moedwillig onjuist interpreteerde. Wie dan nog durft te beweren dat we hier te maken hebben met een Europees 'visionair' heeft er echt niets van begrepen.

Friday, October 12, 2012

Raad van State Zou Surinder Singh Uitspraak Eens Moeten Lezen

In een uitspraak van 5 oktober 2012 stelt de Raad van State:
'Niet kan worden geconcludeerd dat burgers van de Unie in omstandigheden als thans aan de orde ervan worden weerhouden om hun rechten van vrij verkeer uit te oefenen, indien hun familieleden op grond van het Unierecht niet worden toegestaan bij hen te verblijven, aangezien zij niet in een slechtere positie zullen verkeren dan burgers van de Unie die geen gebruik maken van hun rechten van vrij verkeer.'
In de Surinder Singh uitspraak van 1992 wordt de rechtspositie van de burger van de Unie die wel gebruik gemaakt heeft van zijn recht op vrij verkeer niet vergeleken met de rechtspositie van de burger van de Unie die geen gebruik heeft gemaakt van zijn recht op vrij verkeer.

In de Surinder Singh uitspraak wordt de rechtspositie van de burger van de Unie die gebruik heeft gemaakt van zijn recht op vrij verkeer en terugkeert naar de Lid-Staat waarvan hij de nationaliteit heeft, vergeleken met de rechtspositie van de burger van de Unie die niet terugkeert naar de Lid-Staat waarvan hij de nationaliteit heeft, maar naar een willekeurige derde Lid-Staat gaat:
"19 Het zou een onderdaan van een Lid-Staat ervan kunnen weerhouden om zijn land van herkomst te verlaten om op het grondgebied van een andere Lid-Staat in loondienst of als zelfstandige arbeid te gaan verrichten in de zin van het EEG-Verdrag, indien bij zijn terugkeer naar de Lid-Staat waarvan hij de nationaliteit bezit, om aldaar in loondienst of als zelfstandige te gaan werken, de voorwaarden voor zijn toegang en verblijf niet ten minste gelijkwaardig zouden zijn aan die welke hij op grond van het EEG-Verdrag of het afgeleide gemeenschapsrecht op het grondgebied van een andere Lid-Staat kan genieten."
Een kind op de lagere school kan lezen wat hier zwart op wit staat. Opmerkelijk dat het hoogste rechtscollege in Nederland niet in staat is om jurisprudentie van het Hof in Luxemburg uit 1992 te lezen.

Sunday, October 7, 2012

Episcopal Church Steamboat Springs Invites Congo Insurgency Organiser Rucyahana

Steamboat Springs Colorado is a small town of approximately 12000 inhabitants and an international reknown skiresort in the Rocky Mountains. The history of the Episcopalian church in Steamboat Springs dates back to the end of the nineteenth century:
'As far back as 1889 a bishop would arrive either on horseback or by wagon to hold episcopalian church services.'
October 14th John Rucyahana,a bishop from Rwanda, is scheduled to arrive in Steamboat Springs for a 'talk', on the website of St.Paul's Church in Steamboat Springs we read:
'The Bishop will speak at 2:00 PM in the Sancrutary...Over the past five years, the Global Livingston Institute has developed a close relationship with the Bishop and Sonrise Academy, a school he founded'
John Rucyahana is one of the ideological pillars of Rwanda's ruling RPF and is president of the National Unity and Reconciliation Commission of Rwanda. To achieve unity and reconciliation John Rucyahana, as one of the leaders,  has set up 84 Ingando indoctrination camps in Rwanda's 30 districts. Every year 40.000 highschool students are forced to:
'memorize the RPF's narrative and are also taught how to shoot guns. In the history lessons delivered by military instructors, everything that went wrong in Rwanda is blamed on the colonialists and members of the past Hutu regime. There is no mention of RPF's crimes both in Rwanda and the DRC'
Bishop John Rucyahana was recently mentioned in a UN Group Of Experts report as one of the main organisers of the M23 rebel insurgency in Congo:
'Another similar M23 meeting with Rwandan authorities took place on 26 May 2012 in Ruhengeri, Rwanda, at Hotel Ishema. According to intelligence sources and to politicians with close ties to Kigali, the RDF organized the meeting for CNDP politicians, which was chaired by Bishops John Rucyahana and Coline, both senior RPF party leaders. The aim of the meeting was to convey the message that the Rwandan Government supports M23 politically and militarily. All Rwandophone politicians and officers were instructed to join M23, or otherwise leave the Kivus. In particular, CNDP politicians have been asked to resign from the North Kivu Governorate and to withdraw from the Presidential Majority.”
After this UN report came out Bishop John Rucyahana published an article 'I saw a vision' in Rwanda's New Times  (propaganda newspaper of ruling RPF) and claimed:
'Africa’s leaders should wake up and shake off the colonial imposition bequeathed on her by the Western world and learn to work and fight for African dignity and restoration.

The African Union should endeavor to correct all mistakes done on Africa with all the energy within its power and ability. Those damages which are thought to be beyond repair can be redeemed productively. For example, the problem of Congo is uncalled for, and D.R. Congo alone has the duty to put an end to the strife. If the Congolese do not recognise the people in Eastern Congo as their fellow Congolese, the African Union should give them the option for a referendum to choose where they should belong.Finally, the African Union should redeem its dignity and shape Africa’s destiny and stop being manipulated and exploited by her former colonial exploiters. In conclusion, Africa should condemn very strongly and reject the European effort to re-colonize Africa by use of International Courts and other means being used to threaten the Sovereignty of African leadership.'
The article has since been removed from the New Times website to hide this man's words to his Anglican friends in the US and the UK. It's clear from these words that bishop John Rucyahana is aiming to breakup the Congo.

Last week Paul Kagame, instead of condemning the M23 insurgency as requested by Johnnie Carson and others in the international community, made a similar case for the support of M23's ongoing operation of murder and rape in Kivu. Full speech can be found here.

Episcopaleans in Steamboat Springs should film their meeting with John Rucyahana and ask him to strongly condemn the M23 insurgency. To condemn the forced recruitment campaign by the RPF inside Rwanda as well as the execution of M23 deserters (HRW). To unequivocally condemn, on camera!, RPF crimes committed in the DRC as described in the mapping report and the assassination of political opponents at home and abroad.

The episcopal church in Steamboat Springs has the unique opportunity to take this guy by surprise and make him reveal his real revolutionary goals. It's time to unmask this imposter.

Friday, October 5, 2012

Is James Butare Just Making Peace in Rwanda?

Rwandan James Butare is Professor of Applied Linguistics at William Carey (Christian) International University. In 2010 he edited the book International Development from a kingdom perspective and in that book he wrote the article Discovering and Adressing the root Causes of Genocide in Rwanda. In January 2012 in a lecture presented at the “Peacemaking in Africa” conference he claimed:
'Most observers would agree that Rwanda is in fact emerging as an example of a country where all the just peacemaking practices are thriving'
This is false. A few weeks before this statement US Ambassador to the UN, Susan Rice, had criticized the regime in Kigali saying:
"Social progress has been substantial. Yet, the political culture in Rwanda remains comparatively closed"
This (under)statement reflects the emerging consensus concerning the nature of Paul Kagame's regime.

In the context of rigged elections, crushed opposition, multiple assassination (attempts) at home and abroad, sustained support for rebel insurgencies in the DRC, the statement by James Butare, a Rwandan who has written on the Rwandan genocide and who no doubt closely follows developments in his country of origin, amounts to intentional misinformation. It reminds me of the Anglican bishops Kollini and Rucyana that are directly involved in the organisation of the Congolese rebel group M23.

James Butare is pushing for a project in Kampala as well.

Wednesday, October 3, 2012

James Putzel Parroting Ugandan Golooba-Mutebi

UPDATE 12:23: James Putzel's article promoted by ONE campaign director transparancy/accountability Alan Hudson on twitter:
Suspending aid to - timely arguments against, from the LSE's James Putzel

Today the Guardian publishes the astonishing  quote by some James Putzel:
"The evidence is much more mixed and it's complicated. Of course there are some ethnic and family links across the border, but generally the Rwandan government has been judicious in staying its hand."
He has written an article on international support for state building in Rwanda together with Frederick Golooba-Mutebi in 2009 in the book Do No Harm. Golooba-Mutebi is a Political Scientist and Senior Research Fellow at the Makerere Institute of Social Research in Uganda. He has been a Research Associate of the Crisis States Research Centre at London School of Economics and Political Science. Frederick Golooba-Mutebi visited the London School of Economics, where James Putzel works, in 2008. Golooba-Mutebi is part of Uganda's propaganda machine. In 2010 Golooba wrote on Rwanda:
'There is no country in this region and possibly in the world, where citizens are given the opportunity to engage in conversation with their leaders and to vet their performance on this scale
Yet another example of how East African politics works.

Tuesday, October 2, 2012

The Many-Headed Monster Of East-Africa's Populism

The Janus-Faced strategy employed by ruling elites in East Africa to cultivate anti-western and racist (anti-white) sentiments while at the same time courting compassionate conservatives has worked well for Museveni & Kagame for decades. On a daily basis an army of journalists and bloggers from Uganda, Rwanda, Kenya (and Tanzania) unload their hatred for white westerners on twitter, in newspapers and on all sorts of blogs and east african news sites. Even some western journalists (in east-africa) buy in to this astonishingly superficial line of thinking. In this context we read Paul Kagame's press release yesterday after walking out of the UN great lakes summit over the weekend advocating for a regional solution to Congo's problems. The M23 rebellion popping up in the DRC is just one example of the many ugly faces of the many-headed monster of East African populism.

Saturday, September 29, 2012


Erica Meijers schreef gisteren in Trouw over Miskotte en De Doorbraakbeweging:
'Hij pleitte voor een rechtvaardige overheid en verving zo de confessionele opvatting van politiek door een seculier-bijbelse.

De Doorbraakbeweging ging van dezelfde gedachte uit en sindsdien koos een aanzienlijke groep christenen voor andere partijen dan de christelijke.'
Het artikel begint met een verwijzing naar de eerste wereld oorlog:
'Die (de Christelijke politiek) is namelijk niet pas sinds de laatste verkiezingen failliet, maar was dat al sinds de dagen dat dominees en regeringsleiders met de zekerheid van Gods zegen juichend de Eerste Wereldoorlog introkken en zo talloze soldaten - aan beide kanten van het slagveld overigens - uit naam van God de loopgraven en de dood injoegen.'
Dit citaat doet denken aan de inleiding op Schilder's werk 1917-1919:
'Bij al die ellende zag Schilder het als ‘een verzwarende omstandigheid, dat juist de christenen den oorlog ontketend hebben, niet de “koppensnellende” heidenen’.12. Het was het ‘christelijke’ Europa, dat bezig was ‘zichzelf uit te moorden en te ontkrachten’, tenminste, het ging om ‘een schijn-christendom onzer dagen, dat daar roept “Vooruit met God”, als er tienduizenden vallen en dat de grootvorsten van den plompen krijg tooit met het grootkruis van de orde van den zaligmaker - of zoo iets...’13. Voor ‘de moraal van onze “christelijke” oorlog voerende staatslieden, die ook alleen Jezus huldigen, voorzoover ze hem in den mond kunnen leggen de leuze van: het recht van den sterkste’ had Schilder geen goed woord over.'
 Bij Schilder mondde dit uit in zijn rede Wat is de hel? uit 1919 waarin hij schrijft:
'Dat hij van betalen spreekt: ’t is hard; maar de bijbel houdt vast aan uw adeldom, die eens verplicht u heeft. Wie moeten betalen? Wie? Geen onnoozelen, geen idioten, geen krankzinnigen, geen onmondigen. Maar betalen — dat laat men mondige menschen doen, met een verantwoordelijke positie, met rechtspersoonlijkheid! Zoo eert u de bijbel!'
We zien hier de oorsprong van Schilder's scherpe afwijzing van het begrip plaatsvervanging in Heidelbergsche Catechismus Zondag 5 (47) zoals Jan Veenhof in ontmoetingen met Schilder opmerkt:
"Mozes, de middelaar van het Oude Verbond, kon geen type van de betere Middelaar van het NIeuwe Verbond zijn, "zonder op deze wet der afwijzing-van-het-remplacantschap zijn tanden te moeten stomp bijten: wel een plaatsbekleeder, maar geen plaatsvervanger, strikt genomen, staat te komen in de volheid van den tijd"

Thursday, September 27, 2012

Kagame's Janus-Faced Communication Strategy

On the day of André Kagwa Rwisereka's funeral, the assassinated Green Party's Vice-President, two weeks before the 2010 rigged elections, Paul Kagame did not send a message of condolences, but said:
'my job has not been to create an opposition'
These words summarize Kagame's Janus-Faced communication strategy. To the west he portrays himself as the 'beacon of hope' (in a sea of incompetent and desperate primitives), but inside Rwanda he cherishes the image of a brutal election rigging dictator who crushes the opposition, assassinates dissidents at home and abroad and continues to defy the west by playing bloodsoaked games in Virunga park.

Sofar this aspect of the regime in Kigali seemed mostly neglected by western politicians and diplomats. Yesterday that changed.

At the great lakes summit Belgian Foreign Minister Didier Reynders asked Paul Kagame to publicly condemn the M23 rebellion in Congo. Kagame refused to answer and walked out of the meeting. His pr accolytes later claimed the question didn't exist and that Paul had another 'important meeting':
.@YolandeMakolo Not true. DRC summit consisted of speeches by ICGLR states, SADC rep & other int'l stakeholders not exchange 
Please don't mislead your followers! Didier Reynders did not ask any question to PK, who did not "walk out"!
Belgian foreign minister Didier Reynders had just checkmated Paul Kagame. Game over!

Wednesday, September 26, 2012

Rwandans and Congolese should be allies, not enemies

"As African people and neighbors who are still struggling to recover from the ravages of colonialism, Rwandans and Congolese should be allies in lifting all of their people from poverty to decent living standards, literacy and dignity. It’s time for dialogue between Rwandan and Congolese people of like mind to finally end the 16-year war between our two armies and their various ancillary or surrogate militias. The vast majority of both of our people need democracy, political space, economic opportunity and a common share in their countries’ resource wealth."  -Eric Kamba

More at Rwandans and Congolese should be allies, not enemies, San Francisco Bay View Newspaper.

Mondigheid: De Reformatie Van Het Neocalvinistische Denken

Klaas Schilder schreef 10 juni 1950 in De Reformatie:
'Hoe ontelbare malen slaagt de duivel erin, de gelovigen ertoe te verleiden, dat zij van plichten en rechten van de voor hen met Middelaarsbloed verworven staat der mondigheid zich doodkalm ontdoen, en zichzelf en alle anderen gaan bejegenen en laten bejegenen alsof ze nog onmondigen zijn.'
Het zou een misverstand zijn om te denken dat dit 'thema' bij Schilder pas om de hoek kwam kijken in de jaren voorafgaand en de vrijmaking. Zo schreef hij in 1919 in het boek 'Wat is de hel?' over de mondige mens:
'Dat hij van betalen spreekt: ’t is hard; maar de bijbel houdt vast aan uw adeldom, die eens verplicht u heeft. Wie moeten betalen? Wie? Geen onnoozelen, geen idioten, geen krankzinnigen, geen onmondigen. Maar betalen — dat laat men mondige menschen doen, met een verantwoordelijke positie, met rechtspersoonlijkheid! Zoo eert u de bijbel! Kunt ge ’t hem euvel duiden? Wie slaat hooger u aan, Hume, de scepticus, die u, o mensch, een veel te zwak schepsel vond 116), dan dat een misdrijf van hem zùlk een straf zou verdienen, — òf de bijbel, die u een sterke noemt en een tot eeuwigheid uit den Eeuwige geborene?'
En mondigheid was bijvoorbeeld het thema van zijn intreepreek in Delft in 1922:
'Daarom moet ge ook nooit in de kerk komen om het gemakkelijk te hebben. Gij moet niet uw prediker beschouwen gelijk Israël Mozes deed: voor hem de zwarigheid, de ontzetting, de verbazing - voor u 't resultaat der bezigheid Gods als ‘gesneden koek’. Gods spijze moet immer zwaar te verteren zijn. Een volk, dat zijn Mozessen laat zwoegen met Gods ontzaglijkheid en zelf naar gemakkelijke houding staat, verwerpt God, die spreekt en openbaart zijn blode zelfzucht in liefdeloosheid. Ze moeten 't elkaar niet gemakkelijk maken: prediker en gemeente. Wij moeten niet Gods Woord willen ontvangen als in den slaap. Wij moeten niet tot God klagen, dat Hij ons meer geeft dan wij verdragen kunnen. Wie zijt gij, die Zijn openbaring beticht van onverstand aangaande uw bevattingsmogelijkheid ?'
 In dat zelfde, eerder genoemde, artikel van juni 1950 schrijft hij vervolgens:
'Paulus heeft, welbeschouwd, dáártegen, dat wil zeggen tegen deze grove zonde, waarin het door Christus verworvene het door christenen verworpene wordt, zijn ‘Galatenbrief’ geslingerd; maar deze brief behoort dan ook tot die geschriften, die de kerk wel graag uitpluist in exegetische détailpunten (Hagar, Sara, Hagar, Sinai, Jeruzalem beneden, Jeruzalem boven), doch die zij in de grote lijnen koppig verwaarloost. Juist op het punt van die verkregen mondigheid als staat-in-rechten. O, gij uitzinnige Galaten, wie heeft u betoverd? Ik denk, dat Luther daar erg vaak over nagedacht heeft, de man, die vóór de honderdduizenden streed, toen hij weigerde een onschriftuurlijke binding te aanvaarden, en door hen niet begrepen en verloochend werd. Juist over die brief aan de Galatiërs schreef hij zijn misschien wel beste werk.' 
Een passage die direct doet denken aan datgene wat M. van der Berg schrijft in zijn boek De Gekerkerde Kerk. We raken hier het hart van de gereformeerde theologie en antirevolutionaire politiek. En wanneer we in Schilder's bekende boek Christus in Zijn lijden lezen over 'de dag der kleine geluiden' staat dit vanzelfsprekend rechtstreeks in verband met deze mondigheid:
'En zou voor Jezus te gering zijn, wat niet voor God te nietig is? In naam van het derde gebod der wet van Sinaï - veracht den dag der kleine geluiden niet!'
Wanneer in 1948 het Amersfoorts Congres de 'theologisch-wetenschappelijke gedachtenconstructies' zoals de leer van de 'gemene gratie' de 'soevereiniteit in eigen kring' en dergelijke voorstellingen 'die zich wezenlijk van Schrift en belijdenis verwijderen' afwijst dan doet zij dat met een verwijzing naar 'de reformatie van het neocalvinistische denken'. Deze 'reformatie van het neocalvinistische denken' is de mondigheid zoals hierboven door Schilder beschreven.

Dit GPV congres in 1948 werd voorgezeten door Albertus Zijlstra die in 1948 het (volgens Verburgh (1956) onleesbare) boek Tenzij schreef. Albertus Zijlstra was een onderwijzer uit Zuidhorn die in 1901 door Abraham Kuyper als redacteur van de Standaard was aangetrokken. Hoewel nooit officieel hoofdredacteur gaf hij van 1901 tot 1940 leiding aan De Standaard. Albertus Zijlstra kwam vervolgens dankzij invoering van het algemeen kiesrecht in 1918 voor de ARP in de Tweede Kamer, waar hij onderwijswoordvoerder werd.

Albertus Zijlstra symboliseert de door Abraham Kuyper gehanteerde strategie die na het sociaal congres van 1891 tot de 'herenmuiterij' van De Savornin Lohman c.s. leidde. Dankzij deze strategie behoorde Albertus Zijlstra tussen 1901 en 1940 tot de leiding van de Antirevolutionaire beweging.

De scheuring van 1944 betekende afscheid van de door Kuyper met succes gehanteerde strategie. Laten we daarom nog één keer luisteren naar de manier waarop Schilder deze mondigheid verwoordt in de preek het gezag dat God onder de mensen stelt uit 1937:
'Maar tegelijk zegt God, dat Hij mijn Vader wil zijn, dat Hij geen rijken kent boven armen, dat Hij rijken ledig wegzendt en armen met goederen vol maakt. En die vrijheid heb ik niet alleen in de kerk, maar ook in het dagelijkse leven. Ik heb het recht van opstand tegen de macht, die God weerstaat en mij dwingen zou, het ook te doen. Zo komt Calvijn met de prediking van de volstrekte souvereiniteit in Christus Jezus in genade mij toegekeerd, tot de wereld en zegt: Waar zijn ze, de vrije burgers? Hun grondwet houden ze den koning voor en zeggen: Regeer ons, maar bij de gratie Gods, Ze komen aan, door goddelijk licht geleid, om te leven in vrijheid als beste burgers in het aardse vaderland, omdat ze in de eerste plaats geworden zijn kinderen van het hemelse vaderland.'

Tuesday, September 25, 2012

Fabels Over Christelijk Fundamentalisme

Karl Barth's woorden 'fundamentalists, you would like to eat me' richting J. Oliver Buswell in 1950 zijn een goed voorbeeld van het gepolariseerde theologische klimaat in de 20ste eeuw. Hoe moeilijk is het om over je eigen beelden en vooroordelen heen te stappen. En hoe verleidelijk is het om een moeilijke discussie uit de weg te gaan en vooral een beeld op te roepen van diegenen waar je het niet mee eens bent. Karl Barth ging niet in gesprek met J. Oliver Buswell, maar maakte hem vervolgens wel zwart in een brief aan G.C. Berkouwer uit 1951.

Het woord 'fundamentalisme' in het huidig spraakgebruik lijkt inmiddels ook onder Nederlandse theologen een verzamelbegrip te zijn geworden voor een bepaald soort theologie afkomstig uit de VS waar men vooral een hardgrondige afkeer en minachting voor heeft.

Echter, als je de moeite neemt om de geschiedenis van het begrip op te zoeken op wikipedia, kom je er achter dat de zaken toch een stuk gecompliceerder liggen. Nederlandse theologen zouden bijvoorbeeld tot hun schrik wel eens tot de ontdekking kunnen komen dat juist de bekende Nederlandse theologen Geerhardus Vos en Herman Bavinck belangrijke vertegenwoordigers van het fundamentalisme zijn.

Helenius de Cock gaf in 1869 een waardevol advies over de manier waarop men met dergelijke beelden en vooroordelen het beste kunt omgaan:
'Reeds a priori (van voren) is hij, die de waarheid belijdt, veroordeelt, als bekrompen en niet op de hoogte van zijn tijd te wezen. Jammer maar, dat zoovelen, die zeggen dat zij belijders zijn van de gereformeerde leer, door hunne onkunde in die leer, dit vooroordeel begunstigen, en door eigen begrippen en vastgestelde meeningen eenigen grond geven aan anderen, om deze beschuldiging op allen toe te passen.'

Tuesday, September 18, 2012

Art Nouveau's & Neo-Calvinist Organicism

Art Nouveau is known for it's organic forms: Stile Floreal, Lilienstil, Style Nouille, Paling Stijl, and Wellenstil. The interest in organic nature proceeded from a sense of life's order lost or perverted amidst urban industrial stress. Art Nouveau builds on the arts and crafts movement and it's resistance against the results of industrialisation during the second half of the 19th century. It even spread to the US.

Smart businessman Siegfried Bing noticed this inclusive international style based on organic forms early on. Inspired by Bing's Salon de L'art nouveau in Paris and with help of his relative Chris Wegerif John Uiterwijk started the Arts and Crafts gallery in the Hague in 1898. It was there that Thorn Prikker started experimenting with batik in quite the same way Bing integrated Japanese art into Art Nouveau:
'The influence of Japan was very strong in the first years of the Dutch design reform movement. But the Eastern inspiration in the Netherlands was not confined to Japan. Art forms from the colonial Dutch East Indies were also influential in Dutch decorative art. This is seen most clearly in the artistic use of batik.'

Michel Duco Crop and Johan Jacobs built the Dutch brand of Vlisco inspired by the arts and crafts movement.

G K Chesterton's distributism, based on catholic social teaching, was influenced by the main developer of the arts and crafts movement, William Morris. William Morris in turn was influenced by writer and artist John Ruskin. James Eglinton writes:
'Alois Hirt was the first to use the therm organisch in the realm of architecture (1809). Samuel Coledridge set a trend for organicist poetry that was followed by John Ruskin and Isaac Williams.'
Peter S. Heslam writes in 1999 about the similarities between Kuyper and Ruskin:

'Kuyper's perception of art as a new form of popular religion is crucial to under­standing why he gave so much attention in his works to the subject of the arts. As the leader of a social and religious movement that relied heavily on popular support, he was intensely aware of the emergence of new social and religious trends, and took every opportunity he could to demonstrate that Calvinism provided a viable alternative for ordinary people in contemporary society'
Abraham Kuyper quotes John Ruskin approvingly in his book on common grace. As I wrote in a blogpost last year:
'reading Klaas Schilder reminds me of Jazz and Art Nouveau because of the effort to connect with nature, every day life and the emphasis and strong rejection of class society.'

Monday, September 17, 2012

Migrant Workers & EU Development(s)

Greek journalist Matina Stevis writes in the WSJ this week:
'Germany, Finland and the Netherlands—three governments that have taken the toughest stance toward Athens in the euro crisis—also have repeatedly voiced concerns about the Greek border.'
An article that reminds us immediately of the statement by Greek Public Order Minister Nikos Dendias in August:
'The immigration problem is perhaps even greater than the financial one.'
These comments illustrate once again, just like words by Dutch foreign minister Rosenthal concerning Libya last year, the need for explanation of the crucial and central role of migrant workers at the heart of the EU project. Since JFK's speech in Berlin 'ich bin ein Berliner' the migrant worker has allways been at the heart of the EU project. How come we never read about that?