Assimilatie Of Herbronning "Huizen van Democratie"?

Trouw bericht over onderzoek op basis van 180 interviews met mensen uit Eindhoven, Venlo en Zoetermeer in opdracht van het instituut voor multiculturele vraagstukken Forum. Een aantal citaten geven het volgende algemene beeld:

„het gevoel dat het geen zin heeft om te participeren.”

"er is in theorie niets tegen de komst van buitenlanders, maar in de praktijk gaat het niet. En dat komt doordat allochtonen zich niet aanpassen."

De boodschap van "assimilatie en het bevorderen van een nationale Leitkultur", gaat er bij deze burgers dan ook (vanzelfsprekend) in als Gods Woord in een ouderling. Waar Jan-Peter Balkenende's CDA, met een beroep op Etzioni, gretig op inspeelde.

Het illustreert wat mij betreft echter toch vooral de ideologische crisis van de Christen Democratische en Sociaal Democratische partijen. Sarah de Lange, die aan de UvA onderzoek deed en doet naar de opkomst van populistische partijen zei onlangs  in buitenhof in gesprek met James Kennedy, dat  Nederlandse politieke partijen steeds Wilders ideeën lijken over te nemen, in plaats van het zelf formuleren van een visie op integratie en immigratie vanuit eigen uitgangspunten. De burger kiest bij verkiezingen vervolgens liever het origneel dan het kopie.

James Kennedy benadrukt daarentegen vooral het belang van "instituties" als de rechtsstaat in de discussie over deze onderwerpen. Een, zoals @DickvdBoss terecht opmerkt, conservatief pleidooi, dat vooral aanhangers lijkt te hebben binnen ChristenUnie en PvdA.

De discussie tussen Sarah de Lange (net gestart met bloggen) en James Kennedy is zowel in christelijke- als sociaaldemocratische partijen in ieder geval al een tijdje onderhuids bezig. George Harinck schreef daarover een lezenswaardig artikel waarin hij tot de volgende opmerkelijke slotsom komt:

"De antirevolutionairen verankerden daarom de Nederlandse pluraliteit niet in de rechtsstaat, maar in de motor van deze bewegelijkheid van het recht: in de overtuigingen van het volk. De kwaliteit van onze democratie is uiteindelijk niet afhankelijk van de rechtsstaat, maar van de kwaliteit van de onder ons volk leven overtuigingen."

In dat kader is het vooral interessant om nog eens de brief van Ab Klink na te lezen, en te beoordelen of zijn argumenten passen in het raamwerk van James Kennedy of dat van Sarah de Lange.

 In de politieke discussie over migratie en integratie wordt vaak de suggestie gewekt dat er slechts sprake is van twee standpunten: links (soft) of  (hard) rechts. De opmerkingen van burgers in het rapport van forum, bevestigen dat dat beeld sterk leeft. In werkelijkheid zijn er echter in ieder geval vier verschillende posities te ontdekken.

• Migranten moeten zich aanpassen en grenzen dicht
• De rechtsstaat moet centraal staan
• Politieke partijen (en de samenleving) moeten eigen antwoorden formuleren op de vragen van integratie en immigratie
• Tolerantie en multiculturele diversiteit zijn het hoogste goed

Zondag zei Wim Pijbes, de directeur van het Rijksmuseum, in buitenhof dat hij het betreurde dat,als er in Nederland een politiek probleem is, er een apart orgaan wordt opgetuigd. Hij gaf twee voorbeelden: Het nationaal historisch museum in Arnhem of, interessant voor deze discussie, het Huis van Democratie in Den Haag. Terwijl er natuurlijk juist al heel veel musea en organen zich bezig houden met deze onderwerpen en (mijn toepassing van zijn argument) politieke partijen bij uitstek onze "huizen van democratie" zouden moeten zijn.

Het lijkt me, in dit verband, dat de Nederlandse politiek zich die kritiek moet aantrekken. Politieke partijen hebben achterstallig theoretisch en praktisch onderhoud te plegen aan hun eigen "huizen voor democratie" (en dat zal meer moeten inhouden dan het tegemoet komen aan de bovengenoemde onvrede)