Saturday, May 24, 2008

falend illegalen beleid of ontbrekende burgerschapsvisie?

In een bijzin in een artikel over Zuid Afrika geeft de journalist even haar eigen mening over illegalen (de oplossing is o.a. grenzen te sluiten). Ik vind het stuitend dat in deze context zulke simplistische stellingen betrokken worden met betrekking tot illegalen en dat er geen enkel verband wordt gelegd met democratisering en burgerschap. Er wordt weer de indruk gewekt dat illegalen zielig zijn en dat de kerken zulk fantastisch werk doen. In plaats van te constateren dat miljoenen mensen helemaal niet vertegenwoordigd zijn en dat ze niet gerespecteerd worden in hun identiteit.

De indruk wordt door de journalist gewekt dat het sluiten van grenzen een oplossing is voor .... ja voor wat eigenlijk????????? Ik verwacht van redacties dat zulke bijzinnen (laat ik het euphemistisch uitdrukken) uit de krant geweerd wordt. Over illegalen spreek je niet als problemen die opgelost moeten worden. Dat heeft niets met politieke correctheid te maken. Zulk soort journalistiek houdt er geen rekening mee dat burgerschap een dynamisch en nadrukkelijk niet statisch concept is. Maar burgerschap als leidraad voor het denken heeft de afgelopen jaren volledig afgedaan. Het gaat nu alleen nog maar over normen en waarden. Het gaat alleen nog maar over judeo-christelijke waarden en andere oppervlakkigheden. Politieke partijen zien hun werk meer als slagroom op de taart in plaats van het consistent en voortdurend concretiseren van een burgerschapsvisie.






door Gineke Mons JOHANNESBURG - In de gemeentelijke zaal van Brackendown, een van de zuidelijke buitenwijken van Johannesburg, vangt de plaatselijke methodistenkerk zo'n driehonderd vluchtelingen op. Tegen de muur staan wat tassen, dekens, wateremmers, teilen, twee fietsen, een radio. Het zijn veelal de enige bezittingen die de Zimbabwanen uit de verderop gelegen township Tokoza hebben weten te redden.

Na de geweldsuitbarstingen van een week geleden zochten ze in eerste instantie een veilig heenkomen in het politiebureau. Maandag zijn ze overgebracht naar de zaal. ,,Uit die zee van mensen trekt ineens iemand een tv tevoorschijn, ergens anders komt een antenne vandaan, en zo zaten alle mannen hier maandagavond naar het nieuws te kijken'', vertelt vrijwilligster Anesca Dewit van de methodistenkerk. ,,En op dinsdag hing er ineens allemaal wasgoed over de struiken. Waren de vrouwen toch de was gaan doen.''

Ze maakt zich wel zorgen over het weekeinde. De zaal is morgen geboekt voor een trouwerij en dan moeten de driehonderd vluchtelingen tijdelijk ergens anders naartoe.

Overdag zijn veel Zimbabwanen die werk hebben of zoeken, op pad. In en om de zaal blijven dan nog zo'n honderd mensen achter. Vanochtend wordt er buiten enthousiast gevoetbald. Vrijwilligers hebben net nieuwe ballen gebracht, zodat de mannen hun zorgen even kunnen vergeten.

Binnen zit een groep vrouwen, vele met peuters en baby's op de rug en op schoot. In een rij wachten ze op kleding die wordt uitgedeeld door de vrijwilligsters van de kerk. Schoenen, broeken, topjes en kinderkleertjes vinden gretig aftrek. Dewit zou de vrouwen ook graag schoon ondergoed willen geven, maar dat is lastig. ,,Mensen geven nou eenmaal niet snel oude onderbroeken mee als er om kleding wordt gevraagd'', glimlacht ze.

Desondanks noemt ze het overweldigend wat de zeshonderd leden tellende methodistenkerk sinds zondag bij elkaar heeft weten te brengen. Er liggen stapels warme kleren en schoenen voor de winter. Het aanrecht in de keuken stroomt over van de blikgroenten, soepzakjes, rijst, pasta, maïsmeel, suiker, koffie en babymelkpoeder. Supermarkt Woolworths heeft kant-en-klaarmaaltijden, gedroogde vruchten en vlees afgeleverd. Luiers, toiletpapier, maandverband, van alles is in overvloed gedoneerd.

,,Vandaag hebben we nog dertig broden doorgestuurd naar Tokoza, omdat we geen ruimte meer hadden in de vriezer'', zegt Dewit. ,,Als je overhoudt, moet je uitdelen, want als je het vasthoudt krijg je niets,,, zegt ze, verwijzend naar het manna in de Bijbel.

Kerkdienst
De methodisten en ook de baptisten, die bijspringen, ervaren dagelijks wonderlijke zegeningen. ,,Pas stond hier een man op de stoep met twee pakken gehakt. Hij schaamde zich haast, hij had niet geweten dat er zóveel mensen waren. Maar we hebben er blikgroenten bij gedaan en uiteindelijk konden er driehonderd mensen van eten.''

De vrijwilligers zorgen dagelijks voor ontbijt, lunch en avondeten. Triest genoeg krijgen veel vluchtelingen nu beter te eten dan ze in tijden hebben gehad. Maar het blijft niet bij brood en soep alleen. Woensdagavond is er ook een kerkdienst gehouden. Dewit: ,,Mensen vroegen: jullie helpen ons zo goed met eten en kleding, maar waar blijft het Woord van God?,,

Ook 's avonds, voordat de vrijwilligers naar huis gaan, wordt er gebeden voor de veiligheid van de Zimbabwanen. Tot nu toe bleef het rustig. De immigranten zijn in hun nieuwe toevluchtsoord niet opnieuw aangevallen. ,,Waarschijnlijk doordat deze locatie niet zo bekend is'', verklaart een politieman, die even poolshoogte komt nemen. ,,Zie dat jullie dat zo houden.''

Veel zwarte Zuid-Afrikanen worden gedreven door angst, verklaart methodistendominee Neil Vels de opgelaaide vreemdelingenhaat. ,,Ze zijn bang dat de buitenlanders hun huizen en banen inpikken, ze zijn bang voor vreemdelingen en vooral bang voor de toekomst. Maar'', zegt hij, ,,het is natuurlijk ook makkelijker anderen de schuld te geven van jouw problemen, dan zelf de verantwoordelijkheid te nemen en werk te zoeken.,,

Vlam in de pan
De dieperliggende oorzaak is volgens de dominee dat de Zuid-Afrikaanse overheid de situatie in Zimbabwe veel te lang heeft genegeerd. ,,Zuid-Afrika had daar acht jaar geleden al moeten ingrijpen'', meent hij.

In combinatie met gebrekkige grenscontrole en een volstrekt falend illegalenbeleid, heeft dit ertoe geleid dat er inmiddels tegen de vijf miljoen Afrikaanse immigranten naar Zuid-Afrika zijn gestroomd in de hoop op een beter leven
. De meesten trekken naar Johannesburg, het economisch hart van het land, en komen daar terecht in de sloppenwijken. Daar moeten ze met andere arme zwarten concurreren om baantjes, woonruimte en sociale voorzieningen.

In Tokoza sloeg vrijdagavond de vlam in de pan, vertelt de werkloze Zimbabwaan Alexander Nkomo. Hij had daarvoor acht maanden 'zonder problemen' in Tokoza gewoond. ,,Ze staken onze shacks (krotten) in brand en tv's, radio's, kleding, alles werd gejat.'' De belagers waren Zulu's, afkomstig van de andere kant van Tokoza, weet een van de omstanders met zekerheid te melden.

En nu? ,,We willen hier niet meer blijven, we willen terug naar Zimbabwe'', zegt Norbert Chimukuyu. ,,Hoe slecht het daar ook is, teruggaan is nu beter dan hier blijven.'' Maar dat wordt nog lastig. Een busticket kost 300 tot 350 rand, rond 30 euro. De werkloze mannen zullen dat bedrag eerst bij elkaar moeten zien te vergaren.

Tegen het middaguur komt het bericht dat de bruiloft van zaterdag is verplaatst naar een andere locatie. ,,Gelukkig, ons gebed is verhoord'', verzucht Dewit opgelucht.

--------------------------------------------

No comments: